ปีกยักษ์ที่บังแดดบังฟ้า ร่างกายที่ไร้ที่ติ และเสียงกระดูกเสียดสีกันราวกับน้ำใสไหลผ่าน ดังก้องเหมือนคมดาบปะทะกัน
แรงกดดันจากพลังอันทรงพลังนั้น เต็มไปด้วยความคมกริบและอาการฆ่าฟันของฉีหยวน
ระดับเหนือธรรมดา!
เมื่อฮัวถุ่ยดูดกลืนกระดูกทั่วร่างเข้ามาแล้วเดินกลับมายืนต่อหน้าทุกคนอีกครั้ง เขายังคงเป็นคนเดิม แต่กลับให้ความรู้สึกราวกับคนใหม่โดยสิ้นเชิง
"พี่ใหญ่ ผมฝ่าฝืนสำเร็จแล้ว"
ฉีหยวนพยักหน้าพอใจ ช่วงที่ฮัวถุ่ยงอกปีกออกมาในตอนท้ายนั้น เขารู้สึกได้ถึงสายอากาศทรงพลังนั้นแล้ว
เมื่อเทียบกับการฝ่าฝืนขึ้นระดับเหนือธรรมดาแบบปกติ ฮัวถุ่ยที่เข้าใจถึงวิชาอันทรงพลังมาแล้วย่อมแข็งแกร่งกว่าอย่างเห็นได้ชัด
"ฮัวถุ่ย เจ้าเข้าใจวิชาอะไรมา"
"การควบคุมกระดูก"
เดิมทีคิดว่าฮัวถุ่ยจะตั้งชื่อเท่ๆ อะไรสักอย่าง เช่น ยอดนักรบเทพกระดูก ผู้ควบคุมวิญญาณคนตาย หรือปีกแห่งเทพมรณะ
ไม่คิดว่าจะเป็นชื่อที่เรียบง่ายและธรรมดาขนาดนี้
ฉีหยวนถึงกับถามด้วยความแปลกใจ "แล้วปีกเมื่อกี้ของเจ้าล่ะ..."
ฮัวถุ่ยยิ้มเจือเยาะ "นั่นเป็นแค่รูปแบบการแสดงออกรูปแบบหนึ่งเท่านั้น ผลลัพธ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของครั้งนี้ คือความเข้าใจต่อกระดูกต่างหาก"
"เมื่อก่อน เป็นผมที่ควบคุมกระดูกอย่างแข็งขัน มอบความสามารถในการเคลื่อนไหวให้กระดูก ราวกับชักใยหุ่นกระบอก แต่ตอนนี้ ผมได้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับกระดูกอย่างสมบูรณ์ กระดูกมอบพลังอันยิ่งใหญ่ให้ผม และผมมอบชีวิตให้กับกระดูก"
"นอกจากการควบคุมกระดูกของตัวเองแล้ว ผมยังควบคุมกระดูกของผู้ล่วงลับได้อีกด้วย สามารถสร้างสิ่งมีชีวิตคล้ายอสูรโครงกระดูกขึ้นมาได้"