ฉีหยวนใช้อำนาจปกครอง จึงรู้สึกได้ถึงพละกำลังธาตุไฟเข้มข้นใต้พื้นดิน ความร้อนสูงหลายหมื่นองศากำลังเดือดพล่านไม่หยุดในโลกใต้พิภพ
ทั้งสองคนลงผ่านรอยแยกจากพื้นผิวเข้าสู่ชั้นใต้ดินโดยตรง ตลอดเส้นทางเป็นกำแพงหินสีดำแดงสลับ มีเปลวไฟสีแดงชมพูพวยพุ่งออกมาไม่ขาด
ใต้พื้นดินคือถ้ำที่ก่อตัวจากการไหลของลาวา ภูมิประเทศแปลกประหลาดคาดเดาไม่ได้ เส้นทางซับซ้อนผิดมนุษย์ ฉีหยวนจึงทำได้เพียงปรับเส้นทางและลองเส้นทางใหม่ไปเรื่อย ๆ ตามตำแหน่งเปลวไฟที่ตรวจจับได้
กระนั้นก็ยังต้องลองซ้ำไปมาร่วมร้อยครั้ง
ที่สำคัญที่สุดคือทำไม่ได้ที่จะใช้กำลังเปิดทางผ่าน เพราะโลกใต้พิภพแห่งนี้เปราะบางผิดปกติ แถมทุกแห่งยังเต็มไปด้วยลาวาที่ยังคุกรุ่น
หากใช้วิธีรุนแรง อาจทำให้โลกใต้พิภพถล่มลง แล้วกระตุ้นให้ลาวาที่คุกรุ่นระเบิดขึ้น เมื่อนั้นเรื่องจะยุ่งยากขึ้นมหาศาล
ฉีหยวนจึงต้องเผาผลาญเวลาทั้งวัน กว่าจะฝ่าลงสู่ความลึกใต้พิภพได้สำเร็จ
เปลวไฟที่นี่มีอุณหภูมิสูงถึงขั้นสุดขีด สีสันเปลี่ยนเป็นสีชาดแดงสด
จากภายนอกดูเหมือนเปลวไฟไม่ค่อยร้อนแรงนัก แถมยังดูอ่อนโยนผิดปกติ เพียงแค่เกาะเงียบ ๆ อยู่บนผิวหิน ล่องลอยราวกับวิญญาณ
แต่ที่จริงแล้ว สิ่งใดก็ตามที่กล้าเข้าใกล้ จะถูกเปลวไฟเผาผลาญจนสูญสิ้นราบคาบ
ฉินเหลี่ยจ้องมองเปลวไฟสยองขวัญเบื้องหน้า กลืนน้ำลายลงคอโดยไม่รู้ตัว “ท่านเจ้าเมืองฉี ผมต้องดูดกลืนเปลวไฟแบบนี้จริง ๆ เหรอครับ ผมรู้สึกว่าผมอาจจะโดนเผาตายซะก่อน”