ฉีหยวนนำถ่านไม้ที่ทำเสร็จแล้ว ขึ้นขายในตลาดค้าอีกครั้ง
เวลานี้ในตลาดค้า มีถ่านไม้วางขายอยู่ไม่น้อย ราคาอยู่ที่ 1:3 โดยประมาณ ซึ่งสูงกว่าราคาถ่านไม้ของฉีหยวน
แต่เขาไม่ได้เปลี่ยน ยังคงตั้งราคาที่ 1:2 ถ่านไม้ไม่ได้มีค่ามาก 1:2 ถือว่ายุติธรรมแล้ว
หลังจากลงขายถ่านไม้ ฉีหยวนก็เข้านอน ไม่รู้ว่าภัยหนาวจะยาวนานแค่ไหน แต่เขายังคงตั้งใจที่จะรักษาตารางเวลาเดิม นอนแต่หัวค่ำตื่นเช้าให้ได้มากที่สุด
เดิมทีก็นึกว่า กลางคืนนี้จะเป็นค่ำคืนที่สงบสุขเหมือนเช่นเคย
แต่ฟ้าก็ไม่เป็นใจ
ยามเที่ยงคืน เสียงดังสนั่น "ครืน" ดังมาจากลานบ้าน
ฉีหยวนสะดุ้งตื่นจากห้วงนิทรา อาการง่วงงุนหายวับไปในทันที
"เกิดอะไรขึ้น!?"
แม้จะอยู่ในที่พักพิง แต่สุดท้ายก็ยังอยู่ในโลกม่านหมอกที่เต็มไปด้วยภัยรอบด้าน ฉีหยวนไม่เคยหลับสนิท ขอเพียงมีเสียงผิดปกติก็จะตื่นทันที
ฉีหยวนลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว ถูกความหนาวเย็นกระแทกจนตัวสั่น ความต่างระหว่างอุณหภูมิในผ้าห่มกับในห้องนอนต่างกันมากกว่า 20°C
แม้ว่าในเตาผิง ถ่านไม้จะยังมีเต็มอิ่ม แต่อุณหภูมิในห้องนอนก็ยังต่ำมาก
หลังจากสวมเสื้อผ้าในผ้าห่มเสร็จ ฉีหยวนขยี้ใบหน้าที่หนาวเย็น พยายามทำให้สติตื่นตัวที่สุด
นอกหน้าต่างยังมืดสนิท มองไม่เห็นแสงใดๆ
เมื่อประตูไม้ส่งเสียง "เอี๊ยด" เปิดออก อากาศดุจน้ำค้างแข็งไหลทะลักเข้ามา ฉีหยวนกระชับปกเสื้อ มองไปที่ทางเข้า
ไม่มีร่องรอยผิดปกติใดๆ
สูดหายใจลึก ฉีหยวนแง้มประตูที่พักพิงออกเล็กน้อย กระแสลมหนาวรุนแรงพัดหอบหิมะปริมาณมากเข้ามา เสียงคำรามเกรี้ยวกราดของพายุราวกับเสียงหอนของสัตว์ป่า