ส่วนเหล่าชนเผ่านั้น เมื่อผ่านไปสองเดือน ก็สำเร็จในการเดินทางกลับคืนสู่โลกย่อม และได้ปิดผนึกวงแหวนเคลื่อนย้ายอย่างสมบูรณ์ ตัดขาดการติดต่อกับภายนอก
ฉะนั้นสถานการณ์ภายในเป็นอย่างไร ทุกคนจึงไม่มีทางรู้ได้
แต่สิ่งที่มั่นใจได้คือ พวกเขาส่วนใหญ่ไม่มีทางแก้ปัญหาเลือดสีทองได้ และอาจจะถึงขั้นเสียชีวิตไปแล้วก็เป็นได้
เพราะพวกเขาไม่มีสัญญาที่ดินพิเศษไว้ต่อชีวิต แถมยังมีถึงห้าคนเต็ม ๆ ซึ่งยุ่งยากยิ่งกว่าพวกฉีหยวนเสียอีก
ส่วนฉีหยวนเองก็เช่นกัน เขาใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในอาณาจักรพืช ทำหน้าที่เป็นผู้อยู่เบื้องหลังควบคุมการพัฒนาของเกาะกลางทะเลสาบ
ส่วนเรื่องต่าง ๆ บนแผ่นดินใหม่ ทั้งหมดมอบให้ฉินเจิ้นจวินและหยางเจิ้งเหอดูแล
ไม่ว่าจะบนแผ่นดินใหม่ หรือภายในที่พักพิงแต่ละแห่ง ทุกอย่างเริ่มเข้าสู่ทางราบ กลับมาผลิตและพัฒนาดังเดิม
และในช่วงเวลานี้ ตราสัญลักษณ์ที่กระจัดกระจายไปในการต่อสู้ ก็ได้ฟื้นฟูร่างกายของตนจนสมบูรณ์ในที่สุด
ราชาสิงห์ ราชาหมี และทั้งเจ็ด ล้วนได้รับการจัดการจากฉีหยวน ให้แยกย้ายกลับสู่เขตของตน ไปบริหารฝูงสัตว์ป่าของแต่ละฝ่าย ทุกอย่างกำลังมุ่งไปในทางที่ดีขึ้น
ในขณะเดียวกัน ก็ยุคนี้แหละที่เป็นช่วงเวลาค่อนข้างสงบ พันธมิตรห้าคนเริ่มเข้าควบคุมแผ่นดินใหม่ทั้งหมดอย่างแท้จริง เปิดระบอบสมบัติล้ำค่าขนาดมหึมานี้
ทรัพยากรจำนวนมหาศาลถูกขุดค้นขึ้นมา ด้วยความช่วยเหลือจากฝูงสัตว์ป่า ประสิทธิภาพจึงสูงเหลือเชื่อ วัสดุระดับสูงจำนวนมากถูกขนส่งกลับเข้าสู่ที่พักพิง
งานทดลองและงานวิจัยที่แต่ก่อนทำไม่ได้ ภายใต้การส่งกำลังทรัพยากรจำนวนมาก ก็ล้วนดำเนินไปได้อย่างราบรื่น และมีความก้าวหน้าไม่น้อย
