“ดูท่าครั้งก่อนฉันยังประมาทอยู่ เข้าใจว่าพึ่งพลังงานพืชเพียงอย่างเดียวก็จะรักษาการทำงานของทั้งร่างกายไว้ได้อีกต่อไป ตอนนี้ดูเหมือนฝันไกลเกินเอื้อมเสียแล้ว!”
หลัวหลินซงถอนใจพึมพำ
ฉีหยวนถามว่า “ไม่มีรากไร้รูปลักษณ์ก็สำเร็จไม่ได้จริงหรือ?”
หลัวหลินซงพยักหน้าเบา ๆ “นางยืนยันว่าใช้พลังงานพืช รวมถึงการแตกกิ่งก้านขึ้นเองได้ ก่อตัวเป็นระบบร่างกายที่คงชีวิตไว้ได้ทั้งชุด แต่ต้องคอยปล่อยพลังงานไม่หยุดหย่อนถึงจะรักษาไว้ได้อย่างหวิด ๆ แถมเมื่อไรมีการเคลื่อนไหวใหญ่โต ร่างกายก็จะพังทลายอย่างรวดเร็ว”
“สภาวะแบบนี้มีจุดอันตรายใหญ่ยิ่งกว่าอะไร นั่นก็คือความไม่เสถียร! เมื่อร่างกายไม่เสถียร ก็จะส่งผลกระทบต่อวิญญาณที่ไม่เสถียรตามไปด้วย สุดท้ายมีโอกาสกลายเป็นก้อนพลังงานพืชไร้ระเบียบไปทั้งก้อน”
“ส่วนสภาวะปัจจุบันของนาง ถ้าฉันเดาไม่ผิด สำนึกคงย้ายมาฝังอยู่ในรากไร้รูปลักษณ์เรียบร้อยแล้ว รากไร้รูปลักษณ์กลายเป็นแก่นที่แท้จริงของจิต พลังงาน และสำนึก!”
“อ๋อ งั้นเองสินะ!”
ต่อจากนั้นคือการรอเวลา
จนถึงวันรุ่งขึ้นตอนเที่ยง ข่าวดีก็มาถึงในที่สุด!
ก้อนทรงกลมที่ถูกกิ่งก้านห่อหุ้มค่อย ๆ แผ่ออก คลื่นพลังงานบนตัวจางหายไปทีละน้อย จนกลับคืนสู่ความสงบ
ฉีหยวนรีบมาถึงอีกครั้ง เพื่อเป็นสักขีพยานในผลลัพธ์สุดท้าย
เมื่อกิ่งก้านชั้นนอกสุดจางหายไป ร่างกายภายในก็ปรากฏออกมา ร่างกายที่เปล่งแสงเรืองรองจาง ๆ ปรากฏต่อหน้าทุกคน
ไม่ใช่เนื้อเยื่อมนุษย์ ไม่ใช่พืช แต่คล้ายร่างกายที่ก่อตัวจากพลังงานพืช