การบ่มวิญญาณนั้น ที่จริงแล้วไม่ยากเลย
ก็คือให้สัตว์ภูตกินพวกพ้องสายพันธุ์เดียวกัน แล้วเกิดปัญญาขึ้นใหม่
แต่มีเงื่อนไขสำคัญอย่างหนึ่ง นั่นคือสัตว์ภูตตัวนั้นต้องมีฝูงของตัวเอง ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีอะไรให้กินเลย
อย่างฉลามซี่ฟันครีบมังกรระดับสมบูรณ์แบบตัวนั้น ต่อสู้กันยกพรรคพวกไปถึงทะเลถึงได้สังหารได้เพียงตัวเดียว จะไปหาตัวที่สองจากที่ไหน?
แบบนี้ก็ไม่เข้าเงื่อนไขการบ่มวิญญาณ
ฉินเจิ้นจวินครุ่นคิดอยู่คนเดียว "บ่มวิญญาณ, จิตวิญญาณสัตว์, การสืบพันธุ์... นี่คือกระบวนการพัฒนา ค่อย ๆ เพิ่มความแข็งแกร่งและศักยภาพขึ้นเรื่อย ๆ งั้นก็ไม่จำเป็นต้องเลือกสัตว์ที่แข็งแกร่งอยู่แล้ว!"
"ไม่ว่าจะระดับยอดเยี่ยมหรือระดับหายาก ทั้งหมดนี้เข้าเงื่อนไขหมด ประเด็นสำคัญเดียวคือต้องมีฝูง ทำขั้นแรกสำเร็จได้เท่านั้น จึงจะมีโอกาสพัฒนาต่อได้!"
คิดได้ดังนั้น ฉินเจิ้นจวินก็หันสายตาไปมองสัตว์ภูตทั้งหมด เริ่มคัดกรองอย่างพิถีพิถัน
สัตว์ภูตของเขาก็มีการเปลี่ยนรุ่นอยู่บ่อยครั้ง บางครั้งเพราะความแข็งแกร่งไม่พอ บางครั้งก็เพราะเสียหายจากการต่อสู้ ดังนั้นกองที่มีอยู่ตอนนี้ล้วนเป็นรุ่นล่าสุด
ส่วนใหญ่คือสัตว์ป่าที่ตายระหว่างการเผชิญหน้ากับห้าราชาบนมหาทวีปใหม่
ทั้งฝ่ายตัวเองและฝ่ายศัตรู
สายตากวาดผ่านสัตว์ภูตทีละตัว ฉินเจิ้นจวินนึกย้อนถึงสถานะโดยรวมของแต่ละตัว และสถานการณ์ฝูงเบื้องหลังของพวกมัน
ในหัวของเขา สิ่งแรกที่นึกถึงคือแรดโครงเหล็กทองขาวกับช้างสายฟ้าพันจุน ทั้งคู่มีจำนวนในฝูงไม่น้อย ความแข็งแกร่งก็ไม่ใช่เล่น