"เกณฑ์การประเมินรวมถึงระดับที่หลบภัย จำนวนและมูลค่าของทรัพยากรที่รวบรวมได้ ขอบเขตการสำรวจ และปัจจัยอื่น ๆ"
"เนื่องจากตอนนั้นคนอื่นยังไม่กล้าออกไปข้างนอก แต่เขาออกไปตัดต้นไม้ต้นเดียว ระดับการประเมินเลยสูงมาก!"
"ฉันเดาว่าเขาอาจได้มากกว่าแค่โล่แสงปกคลุมที่หลบภัยสักอย่าง! เพราะมันคือรางวัลระดับโลกเลยนะ!"
เห็นข้อความพวกนี้ ฉีหยวนรู้สึกหัวหมุนไปหมด
เหมือนกลัวว่าฉีหยวนจะไม่เชื่อ ฉินซูอวี่ส่งภาพแคปหน้าจอแชทของเธอกับหยางเจิ้งเหอมาให้
พร้อมกับรูปถ่ายเสาหินแดนลับอีกหนึ่งรูป เห็นได้ว่าถ่ายด้วยฟังก์ชันแคปหน้าจอของคู่มือเอาชีวิตรอดในม่านหมอก
เห็นพวกนี้ ใจฉีหยวนเชื่อไปแล้วกว่าครึ่ง
ถึงเป็นของปลอม ก็จำเป็นต้องลองดูสักตั้ง
เพราะรางวัลมันล่อตาล่อใจเหลือเกิน แถมดูภาพแชทกับรูปถ่าย ก็เหมือนจะไม่ใช่ของปลอม
ฉีหยวน: "ผมไม่รู้ว่าที่คุณพูดจริงหรือเปล่า เทรดกับคุณเสี่ยงมากเลยนะ!"
ฉินซูอวี่: "ฉันพิสูจน์ว่าพูดจริงยากมาก ถ้าคุณไม่เชื่อ ฉันก็คงต้องไปหาคนอื่นเทรด"
ฉีหยวน: "แถวผมไม่มีน้ำจืด ผมเทรดกับคุณได้ แต่ต่อไปคุณต้องส่งน้ำจืดให้ผม!"
ฉีหยวนให้ความสำคัญกับหนามพิทักษ์มาก ไม่อยากปล่อยมือจริง ๆ เลยเลือกเทรด
ฉินซูอวี่: "ดีมาก! คุณวางใจได้ ฉันแอดเพื่อนคุณ ต่อไปน้ำใช้ในชีวิตคุณยกให้ฉันจัดการเลย บ้านฉันอยู่ติดแม่น้ำ น้ำจืดใช้ไม่มีวันหมด!"
ว่าแล้ว ฉีหยวนก็ส่งคำขอเทรด
ใช้หิน 50 ก้อน แลกหนามพิทักษ์ธาตุไม้หนึ่งต้น
จากที่เทรดกันเมื่อก่อนหน้านี้ ฉีหยวนเดาได้คร่าว ๆ ว่าฉินซูอวี่ขาดหิน 43 ก้อน ไม้ 30 ท่อน
ฉีหยวนคิดจะเทรดระยะยาวเพื่อให้ได้น้ำจืด ก็ยินดีทำบุญทำทานไปด้วย
ให้หินเกินมา 7 ก้อน เอาไว้ใช้แลกไม้ได้
ราคาตลาดตอนนี้ หิน 7 หน่วยแลกไม้ 30 ท่อนเหลือเฟือ
ไม่นาน ก็ขึ้นว่าเทรดสำเร็จ
หนามสีเขียวมรกต หนาเท่าต้นแขนเด็กอ่อนปรากฏต่อหน้าต่อตา
ทั่วทั้งลำหนามเต็มไปด้วยหนามแหลม รากค่อนข้างเล็ก โดยรวมดูเหี่ยวแห้ง เหมือนขาดสารอาหารอย่างหนัก
ฉีหยวนดึงหญ้ามากำมือหนึ่งจากนอกประตู แล้วเอาหนามพิทักษ์วางบนนั้น
เห็นได้ชัดว่า รากของหนามพิทักษ์ค่อย ๆ ขยับยืด ดูดติดกับเศษหญ้า