ดังนั้นหลังจากไตร่ตรองเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว เขาจึงใช้อำนาจปกครองกำหนดข้อจำกัดขนาดร่างกายของสิ่งมีชีวิตในโลกจิ๋วนี้
เมื่อการทดลองเริ่มต้นอย่างเป็นทางการ ฉีหยวนพร้อมด้วยความตื่นเต้นและใจคอไม่ดี เริ่มปรับอัตราการไหลของเวลาภายในพื้นที่ 100 ไห่นี้
โดยกล้าปรับให้เป็น 1:3,650,000 นั่นคือภายนอกหนึ่งวัน ภายในผ่านไปหนึ่งหมื่นปี
ถ้ายึดตามกระบวนการของโลกใบเดิม จากสภาพที่ไม่มีชีวิตเลย ไปจนถึงการถือกำเนิดของสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวตัวแรก ต้องใช้เวลาอันยาวนานมาก
เพราะสภาพแวดล้อมในตอนนั้นโหดร้ายเกินไป ต้องฝ่าฟันปัญหามากมาย กระบวนการจึงยากลำบากอย่างยิ่ง
ใช้อำนาจปกครอง ฉีหยวนมองทุกซอกทุกมุมของโลกจิ๋วนี้ในมุมมองพระเจ้า โดยเฉพาะบริเวณมหาสมุทร
มองเห็นได้ชัดเจน แม้จะเฝ้าดูต่อเนื่องหลายชั่วโมง ก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลงแม้แต่นิดเดียว แม้กระทั่งความผันผวนเล็กน้อยก็ไม่มีเลย
วันแรกก็ผ่านไปเช่นนั้น
วันที่สอง วันที่สาม...
จนกระทั่งวันที่เจ็ด สถานการณ์ในที่สุดก็มีทางเปลี่ยน สิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวจำพวกแพลงก์ตอนเริ่มปรากฏในมหาสมุทร
ขนาดเล็กจิ๋วมากมาก ฉีหยวนต้องพึ่งอำนาจปกครองเท่านั้นถึงจะสังเกตเห็นได้
เมื่อสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวปรากฏตัว การพัฒนาต่อจากนี้ก็รวดเร็วขึ้นทันที ภายในเวลาเพียงไม่กี่นาที ชีวิตถือกำเนิดและดับสูญไปเรื่อย ๆ พร้อมการวิวัฒนาการที่ซับซ้อน
หนึ่งวันเทียบเท่าหนึ่งหมื่นปี จินตนาการออกได้เลยว่าความเร็วของการวิวัฒนาการจะรวดเร็วแค่ไหน!