พูดง่ายนะเรื่องแบบนี้ ให้กลืนพลังงานของทั้งดาวไปเสียเลย ฉีหยวนฟังแล้วปวดหัวจะตาย
แต่แล้วจ้าวเฉิงก็เอ่ยปลอบขึ้นมา "พี่ชายฉีหยวน จริง ๆ มันก็ไม่มีอะไรหรอก เราในจักรวาลนี่ก็ล่องลอยไปมาโดยไม่มีที่สิ้นสุด ไม่เท่ากับอยู่ที่นี่อย่างใจเย็น ๆ กลืนพลังงานดาวดวงนี้จนหมดค่อยไปเสียกว่า"
"จริงด้วย ผมว่าสภาพแวดล้อมที่นี่ดีมาก ถ้าได้อยู่ที่นี่ต่อไป อาจมีโอกาสสูงมากที่จะฝ่าฝันขึ้น" มังกรน้ำแข็งเกราะน้ำค้างก็เสียงเสียงสนับสนุน
แต่ต่อความคิดเหล่านั้น ฉีหยวนเพียงมองทั้งสองด้วยสายตาเหยียดหยาม
เขาจะไม่รู้หรือว่าทั้งสองกำลังคิดอะไรอยู่ ที่นี่เป็นสภาพแวดล้อมธาตุน้ำแข็ง สำหรับคนและสัตว์ที่บำเพ็ญธาตุน้ำแข็งแล้วคือแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งการบำเพ็ญแท้ ๆ ย่อมไม่อยากจากไป
แต่คนอื่นในดาวแม่จะทำอย่างไร?
ดาวดวงนี้มีแค่เพียงธาตุน้ำแข็งเท่านั้น จึงตอบสนองความต้องการได้แค่คนส่วนน้อยเท่านั้น
แต่พิจารณาอยู่นานแล้ว ฉีหยวนก็ไม่คิดวิธีที่ดีกว่าได้ ก็ทำตามนี้ชั่วคราวไปก่อน ท้ายที่สุดสิ่งที่ทั้งสองพูดก็มีเหตุผลดี ถึงจะมุ่งไปยังเขตอื่นก็ไม่มีทางได้ผลดีกว่า งั้นก็ยังดีกว่าที่จะอยู่ที่นี่
ฉีหยวนชักเส้นเรื่อย ๆ พลิกมือไปมาอย่างช่วยไม่ได้ "ช่างเถอะ ๆ ผู้อาวุโสน้ำแข็ง ถ้าให้เจ้ากลืนพลังงานของดาวดวงนี้ทั้งหมด ประมาณว่าจะต้องใช้เวลาเท่าไร?"
คำพูดนี้ฟังดูโอหัง แต่จริง ๆ แล้วก็ปกติดี เพราะผู้อาวุโสน้ำแข็งคือตัวแทนของอำนาจปกครอง คือรวมพลังงานธาตุน้ำแข็งทั้งหมดบนดาวแม่ การให้เขากลืนพลังงานของดาวดวงนี้ไม่ใช่เรื่องตลก แต่เป็นเรื่องที่ทำได้จริง