ความเศร้าอันชั่วคราวจบลง คงจิ้นก็ตกอยู่ในความคิด
ผ่านการศึกษามาตลอดหลายวันนี้ เขามีความเข้าใจเรื่องสัญญาที่ดินพิเศษเจาะลึกขึ้น โดยประมาณก็รู้แล้วว่าสิ่งที่ทุกคนแย่งชิงกันนี้ มันมีประโยชน์อย่างไร
"ผมคิดว่า มันน่าจะเกี่ยวข้องกับคุณภาพของพละกำลัง"
สุดท้าย คงจิ้นก็พ่นออกมาเพียงประโยคที่กำกวม และทำให้คนฟังงงงวย
"ไว้คุยกันให้ชัดทีหลัง"
คงจิ้นกล่าวด้วยสายตาเรียบนิ่งว่า "ก่อนหน้านี้ผมบอกไปแล้วว่า เลือดสีดำอมทองในร่างของผมนั้น คุณภาพสูงจนน่าขนลุก!"
"ช่วงไม่นานมานี้ผมก็ได้เห็นเลือดของสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติมาแล้ว จากการสังเกตของผม พละกำลังในนั้นสู้เลือดสีดำอมทองไม่ได้ และยิ่งสู้เลือดสีทองในร่างคุณก็ยิ่งไม่ได้"
"คุณภาพพละกำลังแบบนี้ แทบจะแตะต้องถึงแก่นแท้แล้ว เข้าไปถึงเขตหวงห้ามที่สัมผัสไม่ได้"
"แต่พลังปราณของพวกคนปกติอย่างพวกเรา ไม่มีทางรับพละกำลังระดับนี้ไหว"
"มีเพียงสัญญาที่ดินพิเศษเท่านั้น ที่พละกำลังภายในมีคุณภาพสูงจนน่าขนลุกไม่ต่างกัน อาจจะอยู่ระดับเดียวกับสถาบันเลือดสีทองเสียอีก เลยพอจะช่วยชีวิตเอาไว้ได้"
ฉีหยวนพยักหน้า สำหรับข้อสรุปของคงจิ้น เขาเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง
เพราะเฉพาะสองสิ่งที่อยู่ระดับเดียวกันเท่านั้น จึงจะมีพลังคาบเกิ่นกันได้
ยังไม่ได้ผลลัพธ์ที่ต้องการ ฉีหยวนรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เขานอนมานานกว่าครึ่งปีแล้ว ทำเอาทั้งใจทั้งกายแทบจะหมดแรง