แต่สำหรับเรื่องนี้ ฉีหยวนกลับเข้าใจได้อย่างดี ยานรบระดับราชาของทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันแล้วไม่มีใครเอาชนะใครได้ และแทบไม่มีความเสียหายเลย
ส่วนยานรบธรรมดา ก็สร้างขึ้นใหม่ได้ตามใจอยู่แล้ว แม้ถูกยิงแตกกระจายก็ช่างมัน ไม่ก็ปล่อยให้สายการผลิตด้านหลังผลิตต่อไปเท่านั้นเอง
สงครามที่ดำเนินไปโดยต่อเนื่องเช่นนี้ ผ่านไปพร้อมกันทั้ง 10 ปีเต็ม
สิบปีนี้สำหรับอารยธรรมตงหลินแล้ว แทบไม่มีแรงกดดันมากนัก นอกจากการสูญเปลืองยานรบจำนวนมหาศาลแล้ว ก็ไม่มีความเสียหายอื่นใด
ยิ่งไปกว่านั้น ฝ่ายนั้นเป็นอารยธรรมสายเทคโนโลยี กำลังการผลิตสูงสุด เผชิญกับการรบเช่นนี้แทบไม่รู้สึกกดดันเลย
ตรงกันข้าม ที่ทวีปเป่ยโต้ว การสร้างเรือวิญญาณยุ่งยากกว่ายานรบอยู่บ้างเล็กน้อย ต้องใช้ไม้คุณภาพสูงที่ใช้เวลาเติบโตช้าจำนวนมาก และยังต้องมีผู้เชี่ยวชาญคอยจารอักขระวิญญาณ ความยากในการผลิตจึงสูงกว่าหลายเท่าตัว
ทุกครั้งที่สูญเสียเรือวิญญาณลำหนึ่ง กลุ่มกำลังขนาดกลางและเล็กต่างก็หัวเลือดหัวตาย พวกเขาแบกรับความเสียหายเช่นนี้ไม่ไหว!
แต่ไม่ว่าอย่างไร สงครามก็เริ่มขึ้นแล้ว ธรรมชาติจึงไม่เหลือที่ให้ถอย ทุกคนแม้ต้องกัดฟันก็ต้องฝืนยืนหยัดต่อไป
เช่นเดียวกัน กองบัญชาการดาวแม่ก็คอยส่งกำลังเสริมต่อเนื่อง ส่งพลังงานล้ำค่าจำนวนมหาศาลมาทดแทนการสูญเปลืองในสงคราม เป็นเพราะเช่นนี้ที่ทวีปเป่ยโต้วจึงฝืนยืนหยัดได้
แต่ถ้าสงครามแบบต่อเนื่องเช่นนี้ยังสู้ต่อไป ทวีปเป่ยโตวย่อมแบกรับไม่ไหวในที่สุด เพราะนี่ไม่ใช่จุดแข็งของพวกเขา