ฉีหยวนสะดุ้งเฮือกเล็กน้อยแล้วตอบกลับว่า "ถ้าการฝ่าฟันขึ้นสู่ที่พักพิงระดับ 8 คือการสร้างโลกจริง ๆ แบบนั้นก็คงถูกต้อง"
"ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง ไม่แปลกใจเลยที่บริเวณนี้จะมีโลกใหม่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน"
"......"
ทั้งสองฝ่ายสนทนากันอย่างสงบสุขไประยะหนึ่ง ถามตอบเรื่องที่ต่างฝ่ายต่างสงสัย ทำให้รู้จักสถานการณ์ของกันและกันมากขึ้น
สุดท้าย เมื่อบทสนทนาใกล้จบลง ฉีหยวนจึงเอ่ยถามขึ้นว่า "ขอโทษที่รบกวน ข้าอยากรบกวนถามท่านเจ้าผู้ครองกู่หลิงสักหน่อย อารยธรรมที่พักพิงระดับ 8 อย่างของเรา ในบริเวณชายขอบโลกม่านหมอกมีทั้งหมดกี่แห่ง?"
กู่หลิงเงียบไปครู่หนึ่งแล้วตอบว่า "มีแค่ 3 แห่งเท่านั้น"
คิ้วฉีหยวนขมวดมุ่น "นับรวมเราแล้วมีแค่ 3 แห่ง?"
"ใช่ นับรวมท่านกับข้า อีกหนึ่งแห่งคืออารยธรรมหนึ่ง แต่อยู่ไกลจากเรามากนัก และอารยธรรมนั้นก็เป็นอารยธรรมที่อันตรายมาก"
"อันตราย? ไม่ใช่ว่าจะโจมตีพวกเราก่อนเองหรอกนะ?"
กู่หลิงส่ายศีรษะเบา ๆ "นั่นเป็นอารยธรรมที่เก่าแก่กว่า ข้าก็ไม่ค่อยรู้รายละเอียดนัก ถ้าท่านมีความสนใจ ก็ลงมือสำรวจด้วยตัวเองได้"
ฉีหยวนรู้ว่าอีกฝ่ายไม่เต็มใจจะพูดละเอียด จึงไม่ไปไล่ถามจนงอก
ตอนที่เขากำลังจะปิดจบการสนทนานี้ กู่หลิงตรงข้ามกลับเอ่ยขึ้นเองว่า "เมื่อพวกเราสองฝ่ายได้รู้จักกันแล้ว ต่อไปก็ควรค้าขายกันบ่อย ๆ แลกเปลี่ยนทั้งสินค้าและวัฒนธรรม"
"การซื้อขายสินค้าและการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมงั้นเหรอ?"
ฉีหยวนครุ่นคิด ทั้งสองฝ่ายเพิ่งพบกันครั้งแรก ยังไม่ค่อยรู้จักสถานการณ์ของกันและกันดีนัก