ระหว่างกระบวนการนี้ ฉีหยวนก็พบแรงต้านมหาศาล เพราะการสร้างบางสิ่งจากความว่างเปล่านั้นยากยิ่ง ดูเหมือนจะต้องมีสื่อกลางบางอย่าง เพื่อให้ชีวิตแบบนั้นเกิดขึ้นได้จริง
หลังค้นหามาเป็นเวลาช้านานมาก เขาก็พบสื่อกลางนั้น — ความเชื่อ!
พลังของความเชื่อนั้น เปรียบเสมือนเวลา มิติ และชะตากรรม ไร้ตัวตนจับต้องไม่ได้ ดูเหมือนมีอยู่แต่ก็เหมือนไม่มีอยู่ ฉีหยวนจึงยังไม่สามารถยืนยันได้ว่าพลังความเชื่อนี้แท้จริงแล้วมีอยู่จริง
แต่ไม่มีผู้ใดเคยสัมผัสมันหรือรวบรวมมันได้จริง ๆ จนก่อให้เกิดอำนาจปกครองขึ้นมาเลย
หรือแม้แต่จะพูดอย่างเคร่งครัด มันก็เป็นพลังจิตใจที่ไร้ตัวตน ไม่ใช่อำนาจปกครองโดยแท้ ทั้งสองยังมีความต่างกันอย่างมาก
ดังที่กล่าวมาก่อนหน้านี้ อำนาจปกครองเป็นเพียงรูปแบบการดำรงอยู่หนึ่ง รูปแบบการดำรงอยู่ของทรัพยากรระดับราชาที่เกิดขึ้นโดยอาศัยระบบของดาวแม่
ในระบบนี้ อำนาจปกครองย่อมมีพลังอันเหลือล้ำจริง แต่จะกล่าวได้หรือว่าทั่วทั้งจักรวาลแล้ว อำนาจปกครองคือสิ่งที่ดีที่สุด ล้ำค่าที่สุด?
ส่วนใหญ่คงไม่ใช่
ยิ่งไปกว่านั้น ในหลายกรณี ทรัพยากรระดับราชาพิเศษบางอย่าง ผู้คนยังเสียดายที่จะแปลงมันเป็นอำนาจปกครองด้วยซ้ำ เพราะตัวมันเองมีความสำคัญที่มากกว่า
ส่วนความเชื่อ คือการแสดงออกหนึ่งของพลังจิตใจ พลังที่พิเศษยิ่ง พิเศษยิ่งกว่าอำนาจปกครองเสียอีก!
ต่างจากจิตและวิญญาณ มันดูล่องลอยจับต้องไม่ได้ยิ่งกว่า และมีต้นที่มาจากความหวังงดงามในระดับที่ลึกยิ่งกว่า!