ในช่วงเวลาต่อมา ฉีหยวนไม่ได้หวังอะไรจากสงครามภายในอารยธรรมกู่หลิงอีกต่อไป กลับย้ายความสนใจทั้งหมดกลับมาที่ภายในดาว
ภารกิจมีเพียงสองข้อ
หนึ่ง — ยกระดับความแข็งแกร่งของผู้ที่แกร่งกล้าในระดับปลายของขั้นเหนือมนุษย์ให้ต่อเนื่อง พยายามให้พวกเขาทะลุขีดจำกัดโดยเร็วที่สุด เพื่อรองรับอำนาจปกครองได้
สอง — คือพัฒนาโลกจิ๋วอย่างเต็มที่ ใช้ข้อได้เปรียบของอัตราการไหลของเวลา เพื่อสร้างผู้ที่ถึงจุดสูงสุดระดับอภิมนุษย์ให้ได้จำนวนมากพอ
สองข้อนี้ คือเส้นทางเอาชีวิตรอดเพียงหนทางเดียวที่ฉีหยวนคิดออกในตอนนี้!
สงครามของอารยธรรมกู่หลิงก็ยังต้องดำเนินต่อไป พยายามไม่ให้อารยธรรมลึกลับตรวจจับความผิดปกติได้
ในขณะเดียวกัน เผ่าวิญญาณแท้กำเนิดก็ไม่จำเป็นต้องยังคงฝังตัวอยู่ในอารยธรรมลึกลับอีกต่อไป ข้อมูลที่สำรวจได้ในตอนนี้ก็เพียงพอที่จะทำให้ล้มเลิกความคิดต่อต้านทั้งหมด
ทั้งยังเพราะเผ่าวิญญาณแท้กำเนิดโดยตัวมันเองก็คือผู้ที่อยู่ในระดับปลายของขั้นเหนือมนุษย์ มีโอกาสสูงมากที่จะทะลุขึ้นไปถึงจุดสูงสุดระดับอภิมนุษย์
และด้วยความพิเศษของเผ่าวิญญาณ ที่กำเนิดมาจากการก่อตัวของมหัศจรรย์ระดับสุดยอด จึงสามารถดูดซับพลังของมหัศจรรย์ระดับสุดยอดได้โดยตรง ทำให้ความแข็งแกร่งพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว
ดังนั้นฉีหยวนจึงสั่งการภารกิจต่อไป นั่นคือ อพยพถอนตัวอย่างปลอดภัย!
แต่ ต้นไม้อยากสงบ ลมกลับไม่ยอมหยุด!
ฉีหยวนอยากพัฒนาอย่างสงบสุข แต่ทั้งกู่หลิงและอารยธรรมลึกลับกลับไม่ต้องการให้สงครามนี้ยืดเยื้อต่อไป
กู่หลิงตั้งใจจะขับไล่ศัตรูออกไปให้หมดสิ้น จึงระดมกำลังรบต่อเนื่อง แม้ต้องแบกรับความเจ็บปวดก็ยอมขับศัตรูออกจากดาวของตน