อย่าพูดถึงห้าคนขั้นสมบูรณ์แบบเลย เพียงมีสักคนเดียว ก็สามารถเดินย่ำไปได้ทั้งโลกของมนุษย์แล้ว
ใจกลางมหาทวีปใหม่ ฉีหยวนสั่งการอย่างสุขสงบ "ให้หินทิพย์อีกร่าง หุ่นสงครามนักรบโบราณ และหุ่นสงครามพายุเฮอริเคนหนึ่งตัวออกรบ"
อานฉางหลินตอบรับอย่างเยือกเย็น แล้วเริ่มสั่งการผ่านลายวิชญ์สื่อสาร
ด้วยวงแหวนเคลื่อนย้ายที่เชื่อมถึงกันทั่วทุกทิศ กำลังต่อสู้จึงถูกส่งกำลังได้อย่างรวดเร็ว ไม่ช้าคลื่นพลังอันทรงพลังสามสายก็ปรากฏขึ้นในสมรภูมิ และเปิดฉากโจมตีเสียเอง พลังระเบิดฟาดลงใส่ชาวเผ่าโลกย่อมทั้งห้าคน
เพียงพริบตา กำแพงหินสีดินเหลืองก็ผุดขึ้นจากพื้นดิน รับการโจมตีของหุ่นสงครามนักรบโบราณไว้ได้ทัน ยิ่งไปกว่านั้น ยังสะเทือนจนหุ่นนั้นต้องถอยหลังไปหลายสิบเมตร
"พละกำลังช่างน่าสะพรึง!"
"คนเหล่านี้ยังนับเป็นมนุษย์อยู่หรือ?"
ความแข็งแกร่งที่เวทมนตร์สำแดงออกมา ทำให้ทุกคนพากันทึ่ง ไม่กล้าเชื่อว่านี่จะเป็นพลังที่มนุษย์ร่ายออกมา ความระแวงจึงแทงรากลึกขึ้นในใจโดยอัตโนมัติ
ไม่ว่าจะเป็นฉีหยวน แคมปัส หรือแม้กระทั่งอัคคิวลิเดียส สายตาที่มองมายังพวกเผ่าเล็กทุกคน ล้วนเปลี่ยนไปอย่างละม้ายคล้ายคลึง
พวกเขาแข็งแกร่งเกินไปจริง ๆ ไม่ใช่แค่จำนวนขั้นสมบูรณ์แบบที่มีมากกว่า แต่แต่ละคนยังมีฝีมือไม่แพ้สัตว์ป่าระดับเดียวกันเลย ทัดทานคนยุคปัจจุบันโดยสิ้นเชิง
ถ้าปล่อยให้พวกเขาพัฒนาจนเต็มที่ บางทีอาจแทนที่มนุษย์ยุคนี้ กลับมาเป็นกระแสหลักอีกครั้งก็เป็นได้
ฉีหยวนนั้นรู้ดีอยู่แล้วว่าเวทมนตร์แข็งแกร่งเพียงใด แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดคือ ผ่านไปกี่ยุคกี่สมัย พวกเขายังสืบทอดมรดกตกทอดมาได้ และยังคงรักษาจำนวนขั้นสมบูรณ์แบบเอาไว้ตลอด