ส่วนความสามารถของเว่ยซี ยิ่งเป็นความลับซ้อนในความลับ มีเพียงฉีหยวนผู้เดียวที่รู้!
เขาไม่ได้อยู่ในประเภทผู้วิเศษอย่างหยันจวิน แต่คล้ายกับจางเหว่ย ที่ได้รับความสามารถพิเศษของสิ่งมีชีวิตอันทรงพลังมาเป็นของตนเอง จึงได้พละกำลังที่เหนือกว่ามนุษย์ธรรมดาอย่างมหาศาล
แต่เขาก็ไม่เหมือนจางเหว่ย
เลือดสายพันธุ์ที่จางเหว่ยดูดกลืนไป คือเลือดในหัวใจของงูเยินจี้ขอกระดูกโค้ง สัตว์เหนือธรรมชาติ ทำให้เขาได้สมรรถภาพร่างกายสุดป่วนโดยตรง
ส่วนเลือดสายพันธุ์ที่เว่ยซีดูดกลืนไป จริง ๆ แล้วไม่ถือว่าแข็งแกร่ง เพียงแต่การเติบโตสูงจนน่ากลัว
ที่มาของทุกอย่าง จริง ๆ คือพืชชนิดพิเศษชนิดหนึ่ง พืชที่เดิมทีถูกเลี้ยงดูไว้……
การต่อสู้บนสังเวียน ได้ปะทุขึ้นเต็มรูปแบบแล้ว
หลอมูที่ผ่านการเปลี่ยนแปลงครั้งที่สอง กลายเป็นนักเสริมร่างตัวจริง แม้จะมีพลังระดับสมบูรณ์แบบ แต่ตอนนี้กลับทำอะไรไม่ได้เลย
พลังอันแข็งแกร่งของเขา แทบไม่มีทางรับมือกับหมอกดำพิเศษของเว่ยซีได้เลย
เห็นหนวดสีดำที่ล่องลอยและงอกออกมาแน่นหนาตรงหน้า มีก๊าซดำล้อมวนไม่หยุด ดุจสิ่งมีชีวิตมีชีวิตจริง ๆ ทั้งเหนื่องลึกและชวนขนลุก
แม้แต่หลอมู ก็ยังล่าถอยไปหนึ่งก้าว
เว่ยซีมองเขา เอ่ยเสียงเรียบว่า "ฝีมือของเจ้ายังอ่อนเกินไป ถ้ามีเพียงแค่นี้ ก็อย่ารังเกียจ ปิดตาลงซะเถอะ"
ใบหน้าแข็งกรอบของหลอมูกระตุกเล็กน้อย มองหนุ่มผอมบางตรงหน้าแล้วรู้สึกไร้เรี่ยวไรแรง
ความรู้สึกไร้เรี่ยวไรแรงนั้น คือหลังจากสะบัดหมัดออกไปเพียงหนึ่งครั้ง เขาก็ไม่มีความอยากจะหมัดสองอีกเลย!