เห็นจงม่ายวิ่นสีหน้าเปลี่ยนไปจากแดงเป็นขาว จากขาวเป็นฟ้า จากฟ้าเป็นดำ สุดท้ายก็เหวี่ยงเท้าถี่ฉีหยวนหนึ่งครั้ง “คุณโง่! ไอลิน เดินตามฉันมา! ต่อจากนี้ทำงานสายพืชในโลกพฤกษชาติ อยู่ให้ห่างๆ คนบ้าคนนี้!”
ฉีหยวนมองไม่เห็นอะไรทั้งข้างหน้าข้างหลัง ไม่รู้ว่าตัวเองพูดผิดตรงไหน มีแต่รู้สึกมึนงงจับใจ
ไอลินก็ไม่ได้พูดอะไร แค่เดินตามจงม่ายวิ่นไป
ฉีหยวนก็รู้สึกอึดอัดใจอยู่ไม่น้อย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ เอาจริง ๆ ไอลินซึ่งเป็นหน่วยระดับยุทธศาสตร์แบบนี้ เก็บซ่อนไว้ในโลกพฤกษชาติก็ดีไม่น้อย
โดยเฉพาะงานวิจัยสายพืช ต่อให้มีเธอช่วยเหลือ ปัญหาที่แก้ไม่ได้ในอดีตก็สามารถจัดการได้อย่างสบายมือ
นี่เป็นสิ่งสำคัญยิ่งยวดต่อการพัฒนาเทคโนโลยีสายพืช
ตรงกันข้ามด้านกำลังรบ ที่พักพิงกลับไม่ค่อยขาดแคลน เพิ่มขึ้นก็ไม่ได้ดีขึ้น หายไปก็ไม่ได้แย่ลง
เรื่องของไอลินจบลง เขาก็พอดีจบการเรียนรู้ช่วงนี้ด้วย ภายนอกยังมีเรื่องอีกมากมายรอให้เขาไปแก้ไข
สิ่งแรก คือเรื่องภายในที่พักพิง — การเดินทางสู่ความว่างเปล่าของโลกดั้งเดิม!
ตั้งแต่ข้อเสนอนี้ถูกยกขึ้นมา จนถึงตอนนี้ยังอยู่ในขั้นเตรียมการ ไม่เคยเริ่มอย่างเป็นทางการเสียที
ตอนนี้ เขตทารกฝั่งใต้ กรมปฏิบัติการลับ และสถาบันวิจัย ย้ายออกไปครบหมดแล้ว ไอเทมและทรัพยากรระดับสูงก็ถูกขนย้ายไปยังที่อื่นหมดสิ้น
โลกสิ่งมีชีวิตในปัจจุบัน นอกจากเส้นแร่อีกไม่กี่แห่งแล้ว ก็ไม่มีสิ่งสำคัญใดเหลืออยู่
ในเวลาเดียวกัน “สิ่งมหัศจรรย์ทรายวนลึกเบื้องล่าง” ก็ถูกฉีหยวนใช้คัมภีร์ย้ายจากที่พักพิงใต้ดินชั้นลึกสุดมาไว้ที่นี่ และตั้งไว้ ณ จุดกลางของโลกดั้งเดิม!