เอาชีวิตรอด: เริ่มต้นจากกระท่อมน้อยต้านลมหนาว

ตอนที่ 1271 การบุกใหญ่

7 นาที· 1.6K คำ

ความมืดไร้ขีดจำกัด แต่กลับสว่างระยับราวกับแสงกลางวัน นั่นคือความรู้สึกที่พิเศษยิ่ง

ต่อมาไม่นาน พลังงานถึงขีดสุดก็ตามมาติด ๆ

แน่นอนว่า ผู้ที่สามารถสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของพลังงานสยองขวัญในช่วงเวลานี้ มีเพียงระดับราชาที่ทรงพลังที่สุดเท่านั้น

ภายใต้การโจมตีในระดับนี้ ทหารของกองทัพธรรมดาแม้กระทั่งสิทธิ์ที่จะรู้สึกเจ็บปวดก็ไม่มี ทุกคนจางหายไปเป็นฝุ่นธุลีอย่างเงียบสงบ จากโลกใบนี้ไปอย่างไร้เสียง

มีเพียงระดับราชาเท่านั้นที่ยังมีช่องว่างในการต่อต้านในวินาทีนี้ ทุ่มเทพลังทั้งหมดเข้าต้านการโจมตีอันน่าสยองนั้น

แม้กระนั้น พลังงานที่ถูกอัดอั้นถึงขีดสุดปลดปล่อยออกมาในพริบตา ก็ยังส่งมอบความรู้สึกถึงวิกฤตเฉลี่ยชีวิตให้กับพวกเขา

ระดับราชาขั้นต้น ได้รับบาดเจ็บสาหัสโดยตรง แทบเอาชีวิตรอดได้อย่างหวุดหวิด

ระดับราชาขั้นกลาง บาดแผลก็หนักหนาไม่ต่างกัน เนื้อตัวผุกร่อนเป็นบริเวณกว้าง กลางการเสียดสีของพลังงานนานัปการ เลือดเนื้อแทบไม่เป็นชิ้น

มีเพียงระดับราชาขั้นปลายเพียงหนึ่งเดียว ที่หนีไปถึงแนวรอบนอกด้วยความเร็วที่สุด ได้รับการโจมตีน้อยที่สุด และด้วยความแข็งแกร่งของตนเอง จึงไม่ได้รับบาดเจ็บหนักนัก

สถานการณ์ในสมรภูมิแบบนี้ ก็ถูกความสนใจของผู้นำทั้งสองฝ่ายสังเกตเห็นในพริบตาเช่นกัน

สำหรับคนภายนอกที่มองเข้ามาในสมรภูมิ……ไม่สิ บางทีพวกเขาอาจไม่เห็นอะไรเลยก็ได้

พวกเขารู้สึกเพียงว่า แสงสีขาวจ้าแห่งหนึ่ง แทรกไปด้วยสีสันรุ้งเรืองนานัปการ แล้วกลืนกินทัศนวิสัยทั้งหมดของดวงตา

เหมือนกับการที่ระยะไกลเพียงไม่กี่กิโลเมตร แล้วลืมตาขึ้นมองแดดโดยตรง จนถูกตัดแสงจนมองไม่เห็นสิ้นเชิง และสุดท้ายก็มองไม่เห็นสิ่งใดอีกเลย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป