ในยุคสมัยของพวกเขา เรื่องแบบนี้เป็นไปไม่ได้เลย แม้พัฒนาไปจนถึงจุดสุดยอด จำนวนผู้สำเร็จระดับสมบูรณ์ในหนึ่งอำนาจก็ไม่เคยมากขนาดนี้!
ใบมีดสีชาดไร้ความรู้สึกแม้แต่น้อย ฟันผ่านร่างที่ชราภาพ ดูดกลืนเลือดและพละกำลัง ทิ้งไว้เพียงกองหนังตายและกระดูก
ผู้ใหญ่บ้านเฒ่าต่อสู้อย่างสุดชีวิต ถอยหลังทีละก้าว หอบหายใจ "น้องชาย ข้ารู้จักกับฉีหยวน เรื่องวันนี้ข้าตัดสินใจคนเดียวทั้งหมด ไม่เกี่ยวกับคนอื่น ปล่อยคนอื่นไปเถอะนะ"
เพียงการปะทะกันไม่กี่ครั้ง เขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมฉีหยวนถึงปล่อยให้คนเดียวมารับมือพวกเขา?
สัตว์ป่าก่อนหน้านี้ พวกเขายังฝืนต้านได้
แต่หนุ่มตรงหน้านี้ ทำให้เขาไม่มีแม้แต่ความคิดจะต่อต้าน แข็งแกร่งจนทำให้เขาสิ้นหวัง
จางเหว่ยค่อย ๆ ดึงใบมีดออกจากร่าง เลือดเกาะติดคมดาบแล้วถูกดูดกลืนไปช้า ๆ
"อ๋อ ใช่แล้ว เกือบลืม หัวหน้าให้ถามหน่อยว่า ทำไมถึงยอมเข้าร่วมสงครามครั้งนี้?"
"ข้าบอกแล้วว่า ปล่อยคนอื่นไป"
"ช่างเถอะ แม่ทัพนอกบัญชา ย่อมไม่ต้องรับใบสั่งทั้งหมด กลับไปก็บอกว่าข้าลืมถาม"
จางเหว่ยไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว ไม่สนใจคำพูดของผู้ใหญ่บ้านเฒ่า พูดกับตัวเองเบา ๆ แล้วเงื้อดาบฟันใส่อีกคน
แม้จะหนีออกแรงสุดชีวิต แต่ก็ยังถูกดาบดูดเลือดฟันโดนหนึ่งแผล บาดแผลเพียง 10 เซนติเมตร ภายใต้อานุภาพของดาบดูดเลือด ขยายออกเป็นสิบเท่าในพริบตา
เลือดพุ่งย้อนกระแส ชีวิตหนึ่งดับสลายลงอีก
"ข้าบอก! ข้าบอกแล้ว!"