ในที่สุดเขาก็เอ่ยออกมาช้า ๆ ว่า “สาวน้อย ถ้าความสามารถของเธอมีเพียงแค่นี้ ก็ถอยลงไปได้แล้ว”
คำพูดอวดอ้างเช่นนี้ กลับไม่มีใครกล้าโต้แย้งแม้แต่คนเดียว เพราะพลังที่ชายผู้นี้ครอบครองอยู่ มีสิทธิ์พูดคำเช่นนี้ได้จริง
แต่หญิงสาวลายสักกลับไม่แสดงความตึงเครียดแต่อย่างใด แม้กระทั่งยิ้มบาง ๆ ออกมา
วินาทีต่อมา ขนนกและเกล็ดเล็บบนฟ้าก็เริ่มเปลี่ยนแปลงอย่างมหึมา
ขนนกเริ่มแยกส่วนออกไปไม่สิ้นสุด ราวกับมีพู่กันยักษ์หนึ่ง กำลังวาดภาพขนนกสีแดงขึ้นมาทีละแผ่นตามรูปลักษณ์ของขนนกเดิม
ด้านข้าง เกล็ดเล็บก็เป็นเช่นเดียวกัน ราวกับมีหัตถ์มหึมาหนึ่ง กำลังวาดภาพออกมาไม่หยุด จากมุมเล็ก ๆ เพียงจุดเดียว จนกลายเป็นภาพทั้งทั้งผืน
ฉีหยวนมองเห็นภาพนี้ก็อึ้งงันไปชั่วขณะ แต่ก็ประมาณการได้ว่าอีกฝ่ายใช้วิธีการแบบไหน ในใจจึงไม่อาจซ่อนความประหลาดใจไว้ได้
ทุกคนเข้าใจผิดทั้งหมด ไพรัตบัตรของหญิงสาวลายสัก ตั้งแต่ต้นไม่ใช่ขนนกนั้น และไม่ใช่เกล็ดเล็บนั้น สิ่งเหล่านั้นเป็นเพียงส่วนน้อยนิดเท่านั้น
ดั่งเช่นใบไม้หนึ่งใบของต้นไม้โบราณดวงดาว แม้จะมีพลังมหาศาลไม่น้อย แต่ก็เพียงหนึ่งส่วนในหลายพันล้านส่วนของร่างแท้จริงเท่านั้น
และตอนนี้ สถานการณ์ของหญิงสาวลายสักก็เป็นเช่นเดียวกัน
ผ่านไปเพียงไม่กี่จังหวะหายใจ บนเวทีประลองที่กว้างใหญ่ไร้ขอบเขต ก็ปรากฏเงาร่างมหึมาสองร่าง ยืนอยู่เบื้องหลังหญิงสาวลายสัก
ร่างหนึ่ง เป็นหญิงสาวที่สวมเครื่องแต่งกายปีกแห่งขนนกอันวิจิตรงดงาม ดูสง่าราศีเหนือกาลเวลา พักตร์ที่ปกคลุมด้วยรัศมีเปี่ยมด้วยความงามอย่างสูงสุด ชวนให้ใจเต้นแทบหยุด
