แต่หลังจากลังเลอยู่ชั่วครู่ เขาก็กัดฟันเลือกที่จะล่าถอย
เพราะสถานการณ์ในสมรภูมิเบื้องหน้าได้บานปลายหนักขึ้นเรื่อย ๆ จำนวนผู้เสียชีวิตก็เพิ่มมากขึ้น ใกล้จะถึงจุดที่ควบคุมไม่ไหวแล้ว
หากผู้เฒ่าคงกับพวกพ้องก็พ่ายแพ้ ภารกิจครั้งนี้จะไม่มีโอกาสชนะเหลืออยู่อีกเลย ไม่จำเป็นต้องสู้ต่อไปอีก
"ล่าถอย!"
เสียงตะโกนดังขึ้น ฝ่ายเผ่าของโลกย่อม แคมปัส และอัคคิวลิเดียส พร้อมใจล่าถอยจากสมรภูมิเบื้องหน้าโดยไม่ลังเล
การรบแบบโรงฆ่าสัตว์เช่นนี้ พวกเขาตื่นตระหนกขวัญหายมานานแล้ว พอมีคำสั่งให้ถอนตัว ย่อมปฏิเสธไม่ได้
เห็นสถานการณ์เช่นนี้ หยางเจิ้งเหอกลับไม่ไล่ตามโจมตี แต่คิ้วขมับกลับเต็มไปด้วยความกังวล
"ทำไมพวกเขาถึงยอมไป? หรือว่าฝ่ายฉีหยวนได้ผลลัพธ์แล้ว?!"
หยางเจิ้งเหอจึงหยิบอักษรวิเศษสื่อสารออกมา ส่งข้อความหลายฉบับแยกไปยังฉีหยวนและฉินเจิ้นจวิน
แต่ก็ยังไม่มีใครตอบกลับ
หยางเจิ้งเหอถอนหายใจยาว ใจรู้สึกอึดอัด สงครามครั้งนี้มาถึงเร็วเกินไป กลุ่มพันธมิตรห้าคนยังไม่ทันเตรียมพร้อมก็ถูกบังคับให้เข้าสู้ ทุกด้านจึงย่ำแย่ไปหมด
อีกทั้งยังมีเรื่องมากมายเกิดขึ้นโดยที่เขาไม่รู้เลย ตัวฉีหยวนที่เดิมคุมกระดานทั้งหมดกลับติดต่อไม่ได้ในช่วงท้าย ทำให้การควบคุมภาพรวมของเขาสั่นคลอน
ทำให้เขาเสียความได้เปรียบไปในหลายด้าน
ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าชนะหรือแพ้กันแน่ เขาก็ไม่กล้าไล่ตาม ได้แต่จ้องมองอีกฝ่ายขึ้นไปบนเกาะลอยฟ้า หมุนตัวจากไปจากทวีปใหม่