ราชาสัตว์กล่าวว่า "งั้นก็ตกลงตามนั้น ปากบอกว่าจะกำจัดฉีหยวน แต่จะสำเร็จหรือไม่ก็ยังไม่แน่"
วาเลนพยักหน้า แล้วพูดว่า "ท่านผู้บัญชาการ เราตกลงได้ แต่อย่าไปลงมือร่วมกับพวกมัน ไม่งั้นใครจะตายก็ไม่รู้"
แค่คำพูดหนึ่งประโยคของอัคคิวลิเดียส พวกเขาจะไว้ใจได้ง่าย ๆ ได้อย่างไร?
ถ้าแค่ปากบอกว่าจะกำจัดฉีหยวน แล้วลวงพวกตนออกไป แล้วใช้โอกาสนั้นกวาดล้างเซนต์รีนิโอซะเลยก็เป็นไปได้
ต่อปัญหาแบบนี้ คงทุกคนต่างมีความคิดของตัวเอง เพียงแต่ต่างฝ่ายต่างมีข้อดีข้อเสีย ตัดสินไม่ได้
สุดท้าย ก็ยังเป็นเกวินที่พูดขึ้นเองว่า "ท่านเจ้าเมือง ท่านคงมีแผนของตัวเองแล้วใช่ไหม? พวกเราจะไม่พูดมาก ยกอำนาจตัดสินใจทั้งหมดให้ท่าน"
ใบหน้าคมเข้มหล่อเหลาของแคมปัส ปรากฏรอยยิ้มต่ำลึกขึ้นมาชั่วขณะ แล้วกล่าวว่า "งั้นก็ขอบใจพี่น้องทั้งหลายที่สนับสนุน เรื่องนี้ผมจะจัดการอย่างเหมาะสมเอง ช่วงนี้กลับไปดูแลงานที่ตัวเองรับผิดชอบให้เรียบร้อย พร้อมรบทุกเมื่อ"
"รับทราบ!"
ทั้งสามลุกขึ้นพร้อมกัน ตอบรับอย่างเคารพนอบน้อม
เมื่อทั้งสามจากไป อัคคิวลิเดียสยืนแช่อยู่ท่ามกลางแสงสว่าง แก้มที่มีร่องรอยคมชัดแบ่งออกเป็นสองส่วนตามสันจมูกที่โด่ง ด้านหนึ่งอยู่ในแสง อีกด้านอยู่ในเงา
ผ่านไปนานหลายชั่วโมง เขาหยิบคู่มือเอาชีวิตรอดในม่านหมอกออกมา ค้นหาชื่อคนหนึ่ง แล้วส่งข้อความหนึ่งบรรทัด: "พวกมันวางแผนจะกำจัดเธอ และตอนนี้หาตำแหน่งของเธอเจอแล้ว"
อีกฝ่ายตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว: "ใคร?"
"ทุกคน แม้แต่ฉันก็รวมอยู่ด้วย"
"……"
……
ฉีหยวนยืนอยู่บนภูเขาสูงลูกหนึ่งทางตอนเหนือของแผ่นดินใหม่ สายตากวาดมองยอดเขาที่สง่างามกว้างใหญ่ ห้อมล้อมด้วยหมอกควัน