มีโอกาสสูงมากที่จะกลายเป็นเขตต้องห้ามที่แช่อยู่ในหมอกกลายหินเพียงอย่างเดียว ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดอาจดำรงอยู่ในนั้นได้!
แต่ก็มีข้อดีเล็กน้อยอยู่บ้าง
นั่นคือจะสะดวกต่อการศึกษาวิจัยในภายหลัง เพราะที่นั่นจะมีวัสดุต้นแบบจำนวนมาก มากพอที่จะทำให้องค์กรวิจัยเข้าใจการกลายเป็นหินได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น
แต่สิ่งนี้ก็ไม่อาจชดเชยความผิดของหนาหลานชูได้
ด้วยความฉลาดที่คิดว่าตัวเองเก่งกล้า แต่ความจริงแล้วทำแต่เรื่องโง่เขลา ไม่รู้จักพิจารณาภาพรวม แถมจิตใจยังไม่เป็นผู้ใหญ่อีกด้วย
คนแบบนี้ แม้จะมีความฉลาด พรสวรรค์ และความสามารถครบ ก็ยากที่จะรับภาระใหญ่ได้
แต่โชคดีที่ตอนนี้เขายังเด็ก มีโอกาสล้มแล้วลุกอีกครั้งได้อีกมากมาย และยังมีเวลาให้เติบโต
ฉีหยวนมองเขาปราดหนึ่ง แล้วถอนใจพูดว่า "ปีการศึกษาหน้าไม่ต้องไปสถาบันแล้ว อยู่ที่โลกดึกดำบรรพ์นี่แหละ ใคร่ครวญตัวเองให้ดี เนื่องจากเจ้าเดินเส้นทางหุ่นวิญญาณ งั้นก็ศึกษาค้นคว้าให้เต็มที่ จนกว่าจะสร้างหุ่นวิญญาณระดับหายากขั้นสูงสุดได้ ค่อยออกไปข้างนอก!"
"ระดับหายากขั้นสูงสุด?"
คนอื่น ๆ ต่างตกใจกันทั้งหมด แม้จะไม่เคยสัมผัสหุ่นวิญญาณมาก่อน แต่ความยากลำบากของมันก็รู้กันโดยประมาณ
การสร้างหุ่นเชิดระดับหายากขั้นสูงสุดยากมาก!
การสลักลายปราณที่มีความแข็งแกร่งระดับหายากขั้นสูงสุดก็ยากไม่แพ้กัน!
และการหลอมรวมทั้งสองอย่างเข้าด้วยกัน จนก่อตัวเป็นหุ่นวิญญาณที่มีความแข็งแกร่งถึงระดับหายากขั้นสูงสุด ยิ่งยากเข้าไปอีกหลายเท่า!
ตลอดเวลาทั้งปีเต็ม! ถ้าสร้างไม่ออก ก็ต้องถูกขังอยู่ที่นี่ตลอดไป
"หัวหน้า... นี่ 1 ปี มันจะไม่สั้นไปหน่อยเหรอ?"