แต่หลังจากค้นพบโลกย่อมแห่งนี้แล้ว เขาก็เริ่มสั่นคลองขึ้นมา บางทีในยุคโบราณนั้น อาจมีผู้ใดจริง ๆ ที่ก้าวข้ามระดับราชาไปถึงขอบเขตใหม่
หากมีผู้เช่นนั้นอยู่จริง การสำรวจพื้นที่นี้ก็จะอันตรายยิ่ง แค่มีสิ่งของที่เซียนทิ้งไว้สักหนึ่งสองชิ้น ก็อาจทำให้พวกเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส
แต่เรื่องนี้ ถันจีจื่อก็ทำได้เพียงยิ้มขื่น: "เจ้าผู้ครอง กระหม่อม... ข้าก็ไม่รู้ว่าประวัติศาสตร์เคยมีเซียนหรือไม่ แต่จากคัมภีร์ที่สืบทอดกันมาทุกยุคสมัย มีโอกาสสูงมากที่จะเคยมีจริง ไม่เช่นนั้นคงไม่มีคนนับไม่ถ้วนที่ยกย่องสักการะเช่นนี้"
"และในประวัติศาสตร์ ดูเหมือนก็เคยหลงเหลือร่องรอยของเซียนอยู่บ้าง เพียงแต่ช้านานเกินไปจนถึงทุกวันนี้สืบค้นไม่ได้อีกแล้ว"
ฉีหยวนยกมือขยี้ขมับ พบว่าสถานการณ์ยุ่งยากจริง ๆ
แต่ถ้าให้เขาละทิ้งแผนการสำรวจโลกนี้ไปเสีย นั่นก็เป็นไปไม่ได้เลยจริง ๆ
เขาไม่รีบตัดสินใจเด็ดขาด ฉีหยวนเดินทางกลับดาวแม่ ด้วยเทคโนโลยีบนดาวแม่ในทุกวันนี้ มนุษย์ไม่จำเป็นต้องเสี่ยงชีวิตลงมือสำรวจอันตรายเหล่านี้ด้วยตัวเองอีกต่อไป
แผนการครั้งนี้ ฉีหยวนไปหาหยางเจิ้งเหอ
"พี่หยาง ผมต้องการหุ่นเชิดจำนวนหนึ่ง"
หยางเจิ้งเหอก็แปลกใจที่ฉีหยวนมาหา ปกติพวกเขาต่างคนต่างอยู่บ้านของตัวเอง จะมารวมกันก็ต่อเมื่อมีการตัดสินใจครั้งใหญ่ หรือบางทีนัดไปปิ้งย่างกันเท่านั้น
ยิ่งไปกว่านั้น ส่วนใหญ่ความสามารถของฉีหยวนใกล้เคียงกับเทพเจ้าแล้ว แทบไม่เคยต้องขอความช่วยเหลือจากพวกเขาเลย