“ฮื้อ จัดการได้สักตัวในที่สุด!”
ฉีหยวนยืดเส้นยืดสาย เขารู้สึกสบายตัวขึ้นมาก
ด้านหลัง พวกระดับสมบูรณ์แบบที่เหลือเดินทางมาทันเวลาพอดี ช่วงชิงชัยชนะกลับคืนจนหมดสิ้น การต่อสู้แต่ละฉากกลายเป็นสี่ต่อหนึ่ง ประชันกันแบบบีบอัดจนฝ่ายตรงข้ามไม่มีที่ตั้งตัว
ยิ่งไปกว่านั้น ต้นไม้ผู้พิทักษ์ เว่ยซี ไอลิน และหุ่นพายุเฮอริเคน ล้วนไม่ใช่ระดับสมบูรณ์แบบธรรมดา แม้ต่อสู้แบบตัวต่อตัวก็มีความสามารถกดขี่ฝ่ายตรงข้ามได้อยู่แล้ว
บัดนี้ยังมีกำลังต่อสู้อื่นคอยประสานงานอีก ยิ่งทำให้การต่อสู้ง่ายดายขึ้นไปอีกหลายเท่า
18 ต่อ 4!
บ้าคลั่งสุดขีด ไม่มีสัญญาณของความเป็นสุภาพบุรุษใด ๆ และย่อมไม่มีความผันแปรใด ๆ
เว่ยซี ฮั่วทุย และจางเหว่ย ทั้งสามถึงกับเริ่มลงแรงเพียงครึ่งเดียว เดินเตร็ดเตร่อยู่รอบสนามรบ เพียงเพื่อกันไม่ให้อีกฝ่ายหนีรอดไป
ฉีหยวนกำกับภาพรวมทั้งหมด เมื่อเห็นสามคนไม่มีอะไรทำ จึงรีบสั่งการเสียงดัง “ฮั่วทุย จางเหว่ย ไปช่วยต่อสู้! จัดการราชันหนู ราชาอินทรี และราชันหมีให้ได้ก่อน!”
“เว่ยซี เจ้ากับต้นไม้ผู้พิทักษ์กับไอลิน ไปรับมือราชันสิงห์ ห้ามฆ่า ควบคุมมันเอาไว้!”
การจัดแบ่งของฉีหยวนทำให้ทุกคนสับสนเล็กน้อย แต่ก็ทำตาม ทุกคนมองไปที่ราชันสิงห์ด้วยสายตาประหลาด ราวกับคิดอะไรบางอย่างออก จึงไม่กล้าใช้การโจมตีที่มีอำนาจทำลายสูงอีก แทบทุกกระบวนท่าต่างลดหวีดหลัง
ส่วนราชันอื่น ๆ มองราชันสิงห์ด้วยสายตาที่คลุมเครือไม่ชัดยิ่งกว่า
ราชันสิงห์แสดงสีหน้าอึดอัดใจสุดกลั้น ภายใต้การถูกตีโดยไม่มีโอกาสโต้ตอบ ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา ในสถานการณ์แบบนี้ มันไม่มีเวลามาอธิบายอะไรใครอยู่แล้ว จะมีชีวิตรอดก็ถือเป็นเรื่องดี