เอาชีวิตรอด: เริ่มต้นจากกระท่อมน้อยต้านลมหนาว

ตอนที่ 879 ออกจากโลกใบนี้

6 นาที· 1.5K คำ

[เธอไม่รู้สึกหรือว่าปรากฏการณ์นี้ช่างแปลกประหลาดและน่ามหัศจรรย์เหลือเกิน]

[พูดให้ถูกก็คือสิ่งนี้ไม่ใช่ภัยพิบัติ แต่คือโอกาสที่สรรพชีวิตทุกชนิดต่างใฝ่ฝันถึง!]

[พวกเราได้ให้กำเนิดโลกใหม่ ชีวิตใหม่ เทคโนโลยีใหม่ขึ้นที่นี่ กลายเป็นอารยธรรมที่แตกต่างจากใครอย่างสิ้นเชิง]

[และเป้าหมายสุดท้ายของพวกเรา คือการพาทุกสิ่งที่เรามี ออกจากผืนแผ่นดินนี้ไปให้พ้น หลุดพ้นจากการครอบงำของโลกใบนี้ให้จงได้!]

[อาจไม่เชื่อสิ่งที่ฉันพูด แต่ฉันบอกได้ชัดเจนว่า ฉันค้นพบร่องรอยการเดินทางจากไปของอารยธรรมอื่นบนผืนดินอันกว้างใหญ่แห่งนี้แล้ว]

[ตลอดกาลอันไม่สิ้นสุด มีผู้คนล้มตายมานับไม่ถ้วนที่ที่พักพิงระดับ 8 แต่ฉันก็เชื่อเช่นกันว่าย่อมมีคนที่ก้าวข้ามก้าวสุดท้าย และหลุดพ้นจากโลกไปจริง ๆ ]

[และฉันพูดได้อย่างแน่ชัดว่า ไม่ใช่เพียงมนุษย์เท่านั้น เป้าหมายของสัตว์ป่าเหล่านั้นก็คือสิ่งเดียวกัน!]

[พวกมันฝึกฝนพลังไม่หยุด ฝ่าฟันข้ามขั้น และรวบรวมโฉนดที่ดินพิเศษมาหลอมรวมเข้ากับร่างของตน ซึ่งแท้จริงแล้วก็เพื่อหลุดพ้นจากโลกใบนี้นั่นเอง]

[เธออาจจะงงว่า โลกม่านหมอกผืนดินกว้างใหญ่เช่นนี้ ยังพอรองรับให้ทุกอารยธรรมเจริญงอกงามได้อยู่ ทำไมยังต้องคิดจากไปด้วย?]

[แต่ความจริงไม่ใช่เช่นนั้น ที่พักพิงระดับ 7 ก็มีอายุขัยเช่นกัน อาจเป็นพันปี หรือหมื่นปี สรุปแล้ววันหนึ่งย่อมต้องกลับไปหลอมรวมกลายเป็นส่วนหนึ่งของโลกม่านหมอก]

[แม้ครอบครองแผ่นสิทธิ์พิเศษ·ชีวิตก็เถอะ]

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป