"รีบหาอาจารย์มาถอนพิษให้เธอเดี๋ยวนี้! เข็มพิษไม่ได้มีแค่หมอกพิษม่วงแข็งทื่อ แต่ยังมีพิษจิตวิญญาณในตัวพืชด้วย อีกไม่นานมันจะแพร่ไปทั่วทั้งร่าง เธอมีเวลาเพียง 5 นาทีเท่านั้น!"
ผู้ตัดสินที่ยืนอยู่ด้านข้าง ได้ยินประโยคนี้แล้วก็เหงื่อเย็นไหลพรากไม่ต่างกัน
ถ้ามีผู้ฝึกปฏิบัติตายบนเวทีประลองแบบนี้ ต่อให้คิดยังไงก็ไม่กล้าคาดเดาว่าผลกระทบจะร้ายกาจแค่ไหน!
ฉะนั้นครู่ต่อมา ครูถึง 6 คนจึงพุ่งขึ้นไปบนเวทีทันที รีบช่วยเหลือชายหนุ่มฉุกเฉินอย่างเร่งรีบ ยาฟื้นฟูอันล้ำค่าถูกใช้ออกไปมหาศาล
พร้อมกันนั้น ครูจาก "สำนักควบคุมพืช" ก็ลงมือช่วยด้วย ใช้พืชสายฟื้นฟูทำการกู้ชีวิต จนในที่สุดก็รอดมาได้อย่างหวุดหวิด
ฉีหยวนรู้สึกซาบซึ้งเป็นอย่างยิ่ง จ้องมองฝีมือของหญิงสาวชุดดำด้วยความประหลาดใจ
"โอ้โห ถึงแม้จะเป็นแค่พืชใช้ครั้งเดียวทิ้ง แต่สามารถทำได้ถึงขนาดนี้ ก็ถือว่าไม่เลวเลยจริง ๆ!"
หยางเจิ้งเหอนั่งเคี้ยวเมล็ดทานตะวัน ท่าทางเหมือนคาดการณ์สถานการณ์เช่นนี้ไว้แล้ว จึงวิจารณ์ว่า "ฝีมือด้านเภสัชวิทยาของทิมแข็งแกร่งจริง น่าเสียดายที่ไม่มีใครอันยอดอัจฉริยะจริง ๆ คนหนึ่งที่จะยกระดับอาชีพนี้ขึ้นมาให้รุ่งโรจน์"
ฉีหยวนยิ้มแล้วพูดว่า "เทคนิคไม่ใช่สิ่งที่ยากที่สุด สิ่งที่ยากคือการนำมันไปใช้อย่างไร"
"ก็จริง เภสัชวิทยาไม่จำเป็นต้องด้อยกว่าพฤกษศาสตร์ แต่ดูเหมือนการใช้เภสัชของทิม จะสู้ไอลินไม่ได้"
ฉีหยวนพยักหน้ารับ
เภสัชวิทยาของทิมนั้น เขาก็มีครอบครองอยู่แล้ว และยังศึกษาเนื้อหาภายในมาด้วย
ไม่เกินจริงเลยที่จะบอกว่า นี่คือเทคนิคชั้นนำที่ไม่แพ้ลายปราณ มีน้ำยาหลากหลายชนิดที่ให้ผลต่างกัน เมื่อประกอบเข้าด้วยกันแล้ว พลังการต่อสู้ย่อมเหนือจินตนาการ