[ถ้าเจ้าสามารถค้นพบจดหมายฉบับครึ่งหลังนี้ได้ แปลว่าเจ้าได้อ่านครึ่งแรกจนจบอย่างตั้งใจ และมีความสนใจในสิ่งที่ข้าเล่า]
[ข้อสงสัยที่เหลืออยู่สุดท้าย คงจะมีแค่ลูกแก้วสีดำนั้นใช่ไหม]
[พูดแล้วก็น้ำตาไหล แม้แต่ตัวข้าเองก็ไม่คิดเช่นกัน ว่าระหว่างการล่องลอยอยู่ในความว่างเปล่าช่วงเวลานั้น ข้าจะได้เห็นโลกอันยิ่งใหญ่สง่างามเช่นนี้ และยังได้ครอบครองสมบัติล้ำค่าเช่นนี้!]
[เจ้าจะไม่มีวันเดาได้เลย ว่าลูกแก้วสีดำนี้มันคืออะไร!]
[บอกตามตรง เจ้าสิ่งนี้ถูกค้นพบในความว่างเปล่า มันคือแกนกลางของดาวฤกษ์ที่กำลังเสื่อมสลายหนึ่งดวง]
“โว้ยยย?!”
ฉีหยวนตอนแรกยังตั้งอกตั้งใจอ่านจดหมายอยู่เชียว พอเห็นประโยคนี้ก็อดกลั้นไม่ได้ต้องสบถออกมาทันที
รีบหยิบลูกแก้วสีดำนั้นออกจากกระเป๋า เพราะไม่สามารถใส่ลงภาชนะมิติได้ ก็เลยต้องพกติดตัวมาตลอด
ลูกแก้วสีดำมัวหมองชิ้นนี้ ฉีหยวนไม่เชื่อเป็นหมื่นเปอร์เซ็นต์
[อย่าตกใจไป ที่จริงตอนนั้นข้าตกใจกว่าเจ้าอีก]
[ข้าได้เห็นด้วยตาตัวเอง ดาวฤกษ์ที่เสื่อมสลายจนสุดขั้ว ถูกบีบอัดลงในช่วงเวลาเพียงไม่กี่ปี จนเหลือเป็นลูกกลมเส้นผ่าศูนย์กลางเพียงไม่กี่กิโลเมตร!]
[ในที่สุด เปลือกหินภายนอกก็ร่วงหล่นไป เหลือเพียงลูกแก้วสีดำชิ้นนี้ที่อยู่แกนกลางที่สุด]
[ข้าสัมผัสได้ว่า แม้ดาวดวงนี้จะเสื่อมโทรมลางามพินาศไปหมดแล้ว แต่เมื่อถูกบีบอัดจนถึงขีดสุด พละกำลังภายในก็ยังคงมหาศาลเกินจินตนาการ]
[นั่นจะเป็น… แหล่งพลังงานขนาดไหนกันนัก!]