ร่างกายของสิ่งมีชีวิตชนิดนี้ ต้องอยู่ในสภาพกึ่งของแข็ง กึ่งก๊าซ อยู่ในสถานะที่แปลกประหลาดอย่างยิ่ง
ไม่อาจรู้ว่ามันกินอาหารอย่างไร ขับถ่ายอย่างไร สืบพันธุ์อย่างไร เข้าสังคมอย่างไร…
รู้เพียงว่ามันพึ่งพาแดนชีวาโดยสิ้นเชิง
หลังจากออกจากแดนชีวาได้ไม่นาน สิ่งมีชีวิตชนิดนี้ก็เริ่มตายอย่างไม่มีสาเหตุ โดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้าใด ๆ
การวิจัยไม่ได้รับผลสำเร็จมากนัก เพียงรู้สึกว่าสิ่งมีชีวิตชนิดนี้เหลือเชื่อจนไม่อาจเข้าใจได้
ในที่สุด ฉู่หยางจึงกำหนดให้สิ่งมีชีวิตชนิดนี้ว่า “สัตว์โลหิต” เพื่อความสะดวกในการเรียก
ผลสรุปสุดท้ายของการวิจัย ก็เพียงรู้ว่า “สัตว์โลหิต” ไม่มีอันตรายต่อร่างกายมนุษย์ และยังมีประโยชน์มหาศาล เป็นทรัพยากรที่ล้ำค่ามาก
หลังจากนั้น จึงออกสำรวจแดนชีวาทั้งหมด
พบว่าที่นี่มีพื้นที่กว้างใหญ่มาก แต่ยังอยู่ในสภาพมืดมัวไร้ระเบียบ ไร้แสงสว่าง ไร้พืชพันธุ์… ระบบนิเวศก็ไม่ได้ยอดเยี่ยมเท่าโลกดั้งเดิม
ส่วนขนาด เนื่องจากสภาพแวดล้อมเลวร้ายและซับซ้อน จนถึงตอนนี้ก็ยังหาขอบเขตไม่พบ!
ภายในมี “สัตว์โลหิต” อยู่เป็นจำนวนมาก ความแข็งแกร่งโดยทั่วไปถึงระดับหายาก เพียงแต่ปัจจุบันยังไม่พบผู้ที่ถึงระดับสมบูรณ์แบบ
แต่หลังจากผ่านการวิจัยช่วงหนึ่ง พบว่า “สัตว์โลหิต” มีความเป็นไปได้สูงที่จะเพิ่มความแข็งแกร่งได้เช่นกัน เพียงแต่วิธีการเพิ่มนั้นยังไม่แน่ชัด
หากต้องการรู้ข้อมูลมากกว่านี้ ยังต้องทำการสำรวจให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น และใช้เวลาวิจัยยาวนานกว่านี้
แต่สำหรับตอนนี้ ข้อมูลที่ได้รู้มาฉีหยวนก็พอใจแล้ว