เมื่อพลังปราณสุดท้ายจางหายไป แผ่นศิลาทั้งแผ่นก็สั่นสะเทือนเล็กน้อย เศษหินเล็ก ๆ ร่วงหล่นลงพื้น ดูท่าทีจะได้รับความเสียหายไม่น้อย
แต่ขณะนี้เอง ศิลาแผ่นนี้ก็ปลดปล่อยพลังปราณอันเบาบางออกมา พร้อมกับคลื่นมิติที่ชัดเจนขึ้น
"สำเร็จแล้ว! พลังปราณถูกดูดจนหมดสิ้น เรารีบเข้าไปข้างในเดี๋ยวนี้!"
ใบหน้าของทุกคนล้วนจับความตื่นเต้น ถ้าไม่เป็นห่วงเรื่องอันตราย คงเทเลพอร์ตเข้าไปกันไปแล้ว
ฉีหยวนเองก็แสดงสีหน้าปลาบปลื้ม เพราะในชั่วขณะที่พลังปราณหมดสิ้นลงนั้นเอง เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า ข้อจำกัดของศิลาเทเลพอร์ตหายไปแล้ว!
นั่นหมายความว่า ทุกคนสามารถเข้าไปข้างในได้โดยตรง
แต่ในตอนนี้ ทุกคนต่างลังเล รวมถึงผู้เฒ่าหัวหน้าหมู่บ้านด้วย
ข้อมูลที่พวกเขาได้รับมาทั้งหมด ล้วนมาจากแผ่นหนังสัตว์เท่านั้น ไม่เคยได้สัมผัสด้วยตัวเอง จึงไม่คุ้นเคยกับสภาพที่นี่เลย
ด้านในมีอันตรายหรือไม่? มีอะไรอยู่บ้าง? สภาพแวดล้อมเป็นแบบไหน? พวกเขาก็ไม่รู้เช่นกัน
ผู้เฒ่าหัวหน้าหมู่บ้านยืนอยู่หน้าศิลาเทเลพอร์ต แล้วเอ่ยขึ้นตรง ๆ ว่า "งั้นเราอย่าเถียงกันว่าใครเข้าก่อนใครเข้าหลังเลย ศิลาเทเลพอร์ตหนึ่งครั้งส่งได้ 20 คน จากระดับความเสียหายดูแล้ว น่าจะยังใช้ได้อีกสองครั้ง เราแบ่งกันเข้าสองรอบ"
ข้อเสนอนี้ได้รับความเห็นชอบจากคนจำนวนมาก
ไม่ว่าจะมีอันตรายแค่ไหน ก็เข้าไปด้วยกันทั้งหมด!
เมื่อทุกคนเห็นด้วย คนกลุ่มแรกก็ก้าวออกมาทันที
อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นรายชื่อผู้ถูกเลือก ผู้เฒ่าหัวหน้าหมู่บ้านก็มองทุกคนด้วยสีหน้าเอือมระอา