ฉีหยวนรู้สึกมุมปากกระตุกขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ เขาไม่คิดว่ายังพูดไม่จบอีกฝ่ายก็ตอบตกลงเสียแล้ว คำปราศรัยที่เตรียมมายาวนานนั้น กลับไม่มีโอกาสได้ใช้ซะเลย
เมื่อมองไปยังสิ่งมีชีวิตหน้าตางดงามภูตผีราวสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ตรงหน้า — ราชายูนิคอร์นขาว ช่วงเวลาหนึ่งเขากลับพูดอะไรไม่ออก
ตอนนี้ราชายูนิคอร์นขาวกระพริบดวงตากว้างของมัน ดูมีเสน่ห์น่ารักอยู่ไม่น้อย
"เจ้าตกลงง่ายขนาดนี้เลยเหรอ?"
ราชายูนิคอร์นขาวพยักหน้าแล้วกล่าวว่า "ท่านน่าจะเป็นผู้สร้างโลกใบนี้สินะ ข้าสัมผัสได้ออก การยอมสวามิภักดิ์ต่อท่านก็ไม่มีอะไรไม่ได้ แต่ถ้าท่านต้องการฆ่าข้า ข้าก็จะสู้จนสุดหายใจสุดท้าย"
"อย่างนั้นเอง!"
ฉีหยวนพยักหน้าอย่างเข้าใจในใจ ดูเหมือนเมื่อเติบโตถึงระดับอภิมนุษย์ สิ่งมีชีวิตบนผืนดินนี้ก็จะมีปัญญา และสามารถสัมผัสได้ว่าตนเองคือเจ้าของโลกใบนี้
ถ้าเป็นเช่นนั้น การยินยอมยอมจำนนก็เข้าใจได้
"เจ้าผู้ครอง วันนี้ที่ทรงค้นหาข้าพบ มีคำสั่งอันใดหรือไม่ หรือต้องการสอบถามเรื่องใดจากข้า?"
ฉีหยวนแอบประหลาดใจในใจ ความคิดของสิ่งมีชีวิตแปลกประหลาดตรงหน้า แทบไม่ต่างจากมนุษย์ปกติ การสื่อสารสะดวกง่ายมาก
"โลกของเรากำลังจะเผชิญศัตรู ช่วงเวลาข้างหน้าอาจต้องเผชิญสงครามระดับอภิมนุษย์ ฉันต้องการความช่วยเหลือจากพวกเจ้า"
ฉีหยวนไม่อ้อมค้อม พูดความต้องการออกมาตรง ๆ เพื่อดูท่าทีของสิ่งมีชีวิตนี้
น่าประหลาดใจ ราชายูนิคอร์นขาวหรี่ตาเล็กน้อย ปล่อยพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมาระลอกหนึ่ง: "ถ้ามีศัตรูบุกรุกโลกของเรา... ราชาขาวย่อมยินดีออกรบ ตราบที่เจ้าผู้ครองมีคำสั่ง ข้าพร้อมเสด็จไปแนวหน้าได้ทันที"