เอาชีวิตรอด: เริ่มต้นจากกระท่อมน้อยต้านลมหนาว

ตอนที่ 1351 การล่มสลาย?

7 นาที· 1.5K คำ

แม้มนุษย์จะเป็นเจ้าของดั้งเดิมของดาวเคราะห์นี้ แต่พื้นที่ที่มนุษย์ยึดครองก็มีเพียงส่วนน้อยนิด พื้นที่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์ร้ายยึดไว้ และเมื่อสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ปรากฏขึ้น สภาพการณ์แบบนี้ก็ยิ่งชัดเจนขึ้นไปอีก

ประเทศต่าง ๆ ถูกบีบพื้นที่อยู่รอดจนแคบลงเรื่อย ๆ มนุษย์ตายไปมหาศาล อารยธรรมถูกทำลาย เศรษฐกิจ การทหาร และการผลิตล่มสลายหมดสิ้น สังคมทั้งหมดตกอยู่ในภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่

แม้กระทั่งคำว่าตกต่ำครั้งใหญ่ก็ยังไม่อาจบรรยายได้ เพราะตอนนี้คือการล่มสลาย! คือการที่สังคมกลายเป็นซากปรักหักพังโดยสิ้นเชิง

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ มนุษย์สู้ตายเพื่อยันเท้าให้มั่นคง ใช้ความดื้อรั้นอย่างแรงกล้าต่อสู้กับสัตว์ร้ายมานานถึงหนึ่งปีเต็ม

ผลคือพ่ายแพ้ยับเยิน……

ปีที่หกนับจากที่พลังวิญญาณฟื้นคืน ฉีหยวนลูบจมูกตัวเองอย่างอึดอัดใจ ตอนนี้บนดาวเคราะห์ดวงนี้เหลือประเทศอยู่เพียง 4 ประเทศ และแหล่งรวมผู้รอดชีวิตเพียง 13 แห่งเท่านั้น

แม้แต่ภายในประเทศเดียวกัน เมืองต่าง ๆ ก็แทบไม่สามารถติดต่อสื่อสารกันได้แล้ว ต่างสร้างป้อมปราการเหล็กกล้าของตัวเอง รับผู้รอดชีวิตเข้าไปพักพิง กลายเป็นป้อมปราการวันสิ้นโลกขนาดใหญ่

มนุษย์ที่เคยมีเกือบ 10,000 ล้านคน ตอนนี้เหลืออยู่ไม่ถึง 100 ล้านคน พื้นที่ที่มนุษย์ยึดครองบนดาวเคราะห์ทั้งดวงเหลือไม่ถึงหนึ่งในพันของเดิม

แทบจะประกาศได้แล้วว่าอารยธรรมพังทลายโดยสิ้นเชิง กำลังเข้าใกล้ความตายและการล่มสลาย

ฉีหยวนส่ายหน้าอย่างช่วยไม่ได้ ก็ยังเสียเปรียบเรื่องขาดประสบการณ์ ถ้ารู้ล่วงหน้าว่าช่องว่างจะห่างกันขนาดนี้ ก็คงไม่ยกชิ้นส่วนอำนาจปกครองธาตุวิญญาณทั้งหมดให้สัตว์ร้ายไป อย่างน้อยก็ต้องโยนสองชิ้นลงในเมืองของมนุษย์

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป