ฉีหยวนแอบหนีออกมาจากมิติบำเพ็ญ แล้วตามหาฝูงผึ้งเสือดำจนเจอ เข้าไปขอฝูงผึ้งพยัคฆ์ดำหลายร้อยตัวจากเจ้าดำใหญ่ที่อ้วนท้วนขึ้นเรื่อย ๆ
แต่แล้วเขาก็ไม่ได้กลับไปยังมิติบำเพ็ญ หากมุ่งหน้าไปยังเกาะทางตะวันตกของเกาะกลางทะเลสาบแทน
เดิมทีเกาะแห่งนี้ถูกใช้เป็นเกาะฝึกฝน แต่ภายหลังเมื่อดินแดนขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ที่นี่ก็ถูกทิ้งร้าง ป่านนี้กลายเป็นป่าดิบดั้งเดิม คนพลุกพล่านน้อย จึงเหมาะเป็นที่ทดลองของเขาพอดี
อย่างแรก เขาใช้พลังของม้วนสัญญาพิเศษ·เวลา คลุมพื้นที่ราว 100 ตารางเมตรเอาไว้ แยกออกจากโลกภายนอก กลายเป็นโลกอิสระเฉพาะตัว
จากนั้นจึงโยนผึ้งพยัคฆ์ดำ 100 ตัวลงไปข้างใน
ตอนนี้อัตราการไหลของเวลาข้างในยังเท่ากับภายนอกอยู่
ฉีหยวนอาศัยพลังของม้วนสัญญาเวลา เริ่มปรับอัตราการไหลของเวลาภายในด้วยตนเอง เปลี่ยนเป็นอัตรา 1:10
ก็คือข้างในผ่านไปหนึ่งวัน ข้างนอกผ่านไปสิบวัน
แต่หลังจากสังเกตอยู่หลายสิบวินาที กลับไม่เห็นความเปลี่ยนแปลงชัดเจนนัก แม้กระทั่งการเจริญเติบโตของพืชก็ไม่ได้เร็วขึ้นเลย
“ดูท่าอัตรานี้ยังช้าไป ต้องเพิ่มความเร็วขึ้นอีก ถึงจะเห็นความเปลี่ยนแปลง”
ทันทีถัดมา ฉีหยวนปรับอัตราการไหลของเวลาภายในขึ้นเป็น 1:365 นั่นคือข้างนอกหนึ่งวัน ข้างในหนึ่งปี
ราวหนึ่งนาที ย่อมเทียบเท่าหกวัน
คราวนี้ข้างในในที่สุดก็มีความเปลี่ยนแปลงชัดเจนขึ้น ผึ้งพยัคฆ์ดำขยับเร็วขึ้นอย่างฉับพลัน แทบจะเป็นการเคลื่อนที่ข้ามพื้นที่ในพริบตา
แล้ววินาทีถัดมา ผึ้งพยัคฆ์ดำทั้งหมดกลับแตกร้าวแตกสลายพร้อมกันหมด กลายเป็นโคลนเลือดเน่าเปื่อยกองใหญ่