ปัญหานี้มีอยู่มานานแล้ว แร่ก็คือแร่ บางสมบัติไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้
มันเป็นจุดที่ยากลำบากที่สุดในกระบวนการสร้างภูตหินตลอดมา แม้จะคิดวิธีมามากมาย แต่ก็ไม่เคยได้ผลดีสักที
ณ ตอนนี้ ฉีหยวนก็เอ่ยคำถามขึ้นมาฉับพลัน
"ผู้อาวุโสจาง ข้าขอถามหน่อย ถ้านำแร่วิญญาณเทพเจ้าภูเขาไปบดให้ละเอียด จะยังคงฤทธิ์เดิมอยู่หรือไม่?"
"บดละเอียด?"
จางชงเย่อึ้งไปชั่วครู่ ครุ่นคิดสักพักแล้วจึงตอบว่า "การเติบโตของแร่วิญญาณเทพเจ้าภูเขาไม่เกี่ยวกับโครงสร้างของมันเอง เพราะต่อให้ตัดเป็นท่อน ๆ ก็ยังใช้ได้ ดังนั้นถ้าบดละเอียดก็คงไม่เป็นไร"
"อย่างนั้นก็ง่าย!" ฉีหยวนเสนอ "พวกเราลองบดแร่วิญญาณเทพเจ้าภูเขาให้เป็นผง แล้วผสมกับโลหะหรือดิน สถานการณ์คงจะดีขึ้น"
จางชงเย่ได้ยินดังนั้น ดวงตาก็เป็นประกายทันที "วิธีนี้ข้าไม่เคยลองจริง ๆ ด้วย รอกลับไปข้าจะทดลองดู"
ฉีหยวนพยักหน้ารับ เรื่องรูปปั้นหินนั้นเขาก็ใฝ่ฝันมาตลอด
สำหรับตัวเขาเอง ภูตหินสามารถหลอมรวมกับโทเท็ม ทำให้ผู้ที่ใกล้ตายได้รับชีวิตใหม่อีกครั้ง
ทว่างานวิจัยที่เกี่ยวข้องกลับไม่ราบรื่นมาตลอด ทำให้เขารู้สึกอึดอัดใจ จึงแอบคิดหาวิธีอยู่เงียบ ๆ จนได้แนวทางที่ไม่เลวออกมาแบบนี้
"พี่ใหญ่หยางล่ะ? เทคนิคกูโหล่มีคอขวดที่คาดไว้หรือเปล่า?"
หยางเจิ้งเหอกำลังจิบเหล้า มือยังถือยาสูบที่ทำจากพืชพิเศษ สูบเป็นพัก ๆ
ได้ยินคำถามของฉีหยวน เขายิ้มแล้วตอบว่า "คอขวดก็มีอยู่แล้ว ผมพยายามมาตลอดว่าจะสร้างหุ่นขั้นสมบูรณ์สูงสุดได้ด้วยเทคนิคกูโหล่เพียงอย่างเดียว"