นอกจากนี้ ถังเจิ้นหยางยังได้จัดแบ่งหน่วยล่าสัตว์ออกเป็นระดับต่าง ๆ ตามความแข็งแกร่ง
ระดับ 1 อ่อนแอที่สุด ระดับ 7 แข็งแกร่งที่สุด
หน่วยล่าสัตว์แต่ละระดับจะสามารถรับภารกิจในระดับที่ต่างกันได้
เพราะสมาคมล่าสัตว์มีอีกบทบาทหนึ่ง นั่นคือทำหน้าที่เทียบเท่ากับสมาคมทหารรับจ้าง
เหล่านายทุนในเมืองที่มีเงิน หรือทีมวิจัยพัฒนา จำเป็นต้องใช้วัสดุจากสัตว์ป่านานาชนิดสำหรับการศึกษาวิจัย
พวกเขาไม่สามารถออกไปข้างนอกเองได้ จึงจ่ายเงินโพสต์ภารกิจไว้ที่สมาคมล่าสัตว์ โดยกำหนดระดับของภารกิจตามความยากง่าย
และมีเพียงหน่วยล่าสัตว์ที่มีระดับตรงกันเท่านั้นจึงจะรับภารกิจนั้นได้
ระบบที่เรียบง่ายชุดนี้ทำให้สมาคมล่าสัตว์เข้าสู่รางที่ถูกต้อง และเริ่มดำเนินการอย่างเป็นระเบียบ
เพียงวันแรก ก็มีทีมล่าสัตว์เก่าแก่หลายทีมที่ได้กลิ่นโอกาส รีบชวนเหล่าพี่น้องเก่ากลับมารวมตัวกันอีกครั้ง เพื่อก่อตั้งทีมล่าสัตว์ใหม่
เพื่อยกระดับทีมล่าสัตว์ของตัวเองให้สูงที่สุดเท่าที่จะทำได้ สะดวกต่อการเก็บค่าตอบแทนที่สูงขึ้นและรับภารกิจที่ยากขึ้นในอนาคต พวกเขาจึงรีบออกนอกเมืองไปล่าสัตว์ป่า
ในเวลาเพียงไม่กี่วัน ก็กวาดล้างสัตว์ป่าบริเวณใกล้เมืองจนหมดสิ้น
การหมุนเวียนทรัพยากรสัตว์ป่า กระตุ้นเศรษฐกิจภายในเมืองให้เติบโต และยังสร้างความมั่งคั่งมหาศาลให้กับทีมล่าสัตว์เหล่านั้นด้วย
และทุกครั้งที่ลากซากสัตว์ป่าขนาดยักษ์กลับเข้าเมือง ก็จะมีชาวบ้านธรรมดามารุมชมเป็นจำนวนมาก ยิ่งทำให้หลายคนเพลิดเพลินเป็นอย่างยิ่ง