เอาชีวิตรอด: เริ่มต้นจากกระท่อมน้อยต้านลมหนาว

ตอนที่ 742 ชายุนจู่

6 นาที· 1.4K คำ

ร่างกายที่อยู่ในสภาพแบบนี้ยังคงรักษาชีวิตไว้ได้ ช่างเป็นปาฏิหาริย์อย่างแท้จริง

ฉีหยวนเชี่ยวชาญเวทมนตร์ จึงควบคุมพลังปราณได้ละเอียดอ่อนกว่าผู้อื่น ทำให้มองเห็นสภาพภายในบางอย่างได้

เขาพบว่าเหตุผลที่ไอลินยังมีชีวิตอยู่ถึงทุกวันนี้ ส่วนใหญ่เป็นเพราะพลังงานจากการกลายเป็นพืชช่วยแบกชีวิตของนางเอาไว้อย่างฉุกเฉิน

ส่วนเม็ดเลือดนั้น ให้เลือดลมที่แกร่งกล้า แต่จริง ๆ แล้วไม่ได้ช่วยรักษาบาดแผลของนางแต่อย่างใด

เพียงแค่เมื่อเลือดลมปรากฏขึ้น จะกระตุ้นการกลายเป็นพืชในระดับหนึ่ง ทำให้ปล่อยพลังงานพืชออกมามากขึ้นเพื่อค้ำจุนชีวิต

ดังนั้นเม็ดเลือดไม่เพียงไม่ช่วยให้นางฟื้นฟู กลับยิ่งทำให้การกลายเป็นพืชลุกลามหนักขึ้น แต่ช่วยบรรเทาความเจ็บปวดให้จริง

"น่ามหัศจรรย์จริง ๆ กลายเป็นพืชจนสมบูรณ์ แถมเกือบจะถึงขั้นระดับเซลล์แล้ว……"

ฉีหยวนสำรวจอยู่ครู่ใหญ่ สายตาเปล่งประกายวูบวาบ ก่อนจะเอ่ยขึ้น "ข้าพาเจ้ากลับไปได้ และอาจมีโอกาสช่วยรักษาเจ้าให้หายก็ได้"

เมื่อได้ยินคำว่า "รักษาให้หาย" ไอลินไม่แสดงความตื่นเต้นแต่อย่างใด กลับจับความหวาดกลัวและความสยองขึ้นบนใบหน้า

จากนั้นนางก็เขียนตัวอักษรสองคำลงบนพื้น "ทดลอง?"

ฉีหยวนพยักหน้า "ปรากฏการณ์ใหม่แบบนี้ ย่อมต้องผ่านการทดลองมากมาย ถ้าอยากให้ดีขึ้น นี่คือสิ่งที่ต้องเผชิญอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้"

เขามองออกเช่นกันว่าไอลินต้องเคยผ่านการทดลองอันโหดร้ายเหี้ยมมนุษย์มาก่อน จึงต่อต้านเรื่องนี้อย่างรุนแรง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป