พลังงานแสงไฟและความร้อนในขีดสุดคอยเผาผลาญไปเรื่อย ๆ แต่ก็ไม่เกิดผลใด ๆ เกราะศักดิ์สิทธิ์ดูดกลืนพลังงานเหล่านั้นเข้าไปโดยตรง แล้วเริ่มเรียนรู้และนำไปใช้ด้วยตัวเอง
ในที่สุด เกราะศักดิ์สิทธิ์ก็กลายเป็นสีขาวบริสุทธิ์เต็มไปด้วยพลังงานแสงไฟและความร้อนที่เพลิงโชติ ขณะที่รอบ ๆ ถูกห้อมล้อมด้วยม่านเขตแดนราตรีสีดำ ที่สามารถปิดกั้นการโจมตีทั้งหมดของเจ้าแสงอาทิตย์-จันทร์ได้อย่างราบคาบ
ความสามารถในการเรียนรู้ของมันแข็งแกร่งเหลือเกิน แข็งแกร่งถึงระดับที่จินตนาการได้ยาก
ฝีมือของเจ้าแสงอาทิตย์-จันทร์ หากเผชิญหน้าผู้ทรงอำนาจคนใดในสนามรบนี้ ล้วนสามารถสังหารได้ในเวลาอันสั้น
แม้แต่ต้นไม้โบราณดวงดาวของฝ่ายตรงข้ามที่มีร่างกายมหึมาน่าสยอง มันก็สามารถใช้ร่างที่ใหญ่โตกว่าและพลังที่แข็งแกร่งกว่าบดขยี้เอาได้
กระทั่งยังสามารถสร้างเขตแดนปกคลุมทั่วสนามรบที่ทรงพลังยิ่งกว่าเขตแดนของเจ้าแสงอาทิตย์-จันทร์ของฝ่ายตรงข้าม ล็อกชัยชนะไว้ได้ทันที
เสียดายที่สิ่งที่มันต้องเผชิญคือสิ่งมีชีวิตพิเศษที่สุด — เกราะศักดิ์สิทธิ์!
เกราะศักดิ์สิทธิ์มีจิตสำนึกโจมตีเชิงรุกไม่มากนัก มันมุ่งเน้นการเรียนรู้เป็นหลัก ใช้กลยุทธ์ของศัตรูตอบโต้ศัตรู เหมือนเปลือกเต่าที่ทั้งเหม็นและแข็ง แน่นหนาไร้รอยต่อ ทำให้อีกฝ่ายไม่มีทางทำอะไรมันได้เลย
เผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้ ฉีหยวนกับจวินจึงปรึกษากันอยู่ด้านหลังแนวรบ ว่าจะแก้ปัญหาสิ่งมีชีวิตพิเศษนี้อย่างไรดี!
แต่สุดท้ายก็ยังหาคำตอบที่แน่นอนไม่ได้