พวกเขามาถึงโลกม่านหมอก สร้างอารยธรรมที่รุ่งเรืองขึ้นจากศูนย์ แต่ในท้ายที่สุดก็ไม่ได้ทิ้งอะไรไว้เลย
ไม่ใช่ ไม่ได้ไม่เหลืออะไรเลยจริง ๆ
หนังสือสองเล่มนี้ อาจเป็นหลักฐานที่ดีที่สุดว่าพวกเขาเคยดำรงอยู่ และโลกย่อมภายนอกนั้นก็คือร่องรอยการมีอยู่ของพวกเขาเช่นกัน
อารยธรรมไม่เคยเป็นเจ้าของกาลเวลา แต่กลับสลักร่องรอยของอารยธรรมลงในกาลเวลา……
อ่านข้อมูลเหล่านี้จบ ฉีหยวนกลับรู้สึกเศร้าหมองขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
ในประวัติศาสตร์ของที่พักพิงระดับ 8 แห่งนี้ เขาราวกับมองเห็นเงาสะท้อนของตัวเอง
ประสบการณ์ที่คล้ายกันทำให้เขารู้สึกร่วมอย่างลึกซึ้ง และคำถามหนึ่งก็ผุดขึ้นในใจโดยไม่ตั้งใจ:
อนาคตของเกาะทะเลสาบกลางอยู่ที่ไหน?
อนาคตของกิลด์ห้าคนอยู่ที่ไหน?
จะเดินไกลกว่าที่พักพิงระดับ 8 แห่งนี้ หรือว่าแท้จริงแล้วไม่อาจเทียบชิดผู้สร้างที่พักพิงระดับ 8 เสียเลย?
บางทีอาจจะเหมือนพวกเขา เดินผ่านเส้นทางที่แตกต่าง แล้วในที่สุดก็ถูกฟันเฟืองแห่งประวัติศาสตร์บดขยี้ กลายเป็นฝุ่นผงธุลีหนึ่งของโลกม่านหมอก
ขณะที่ฉีหยวนกำลังรู้สึกสับสนวุ่นวายใจ
ผู้อาวุโสรุ่ยก็เดินรี่เข้ามาอย่างรวดเร็ว แล้วส่งแผ่นหนังบางเบามาให้ "ฉีหยวน ดูสิ ในปกหนังสือเล่มแรกซ่อนแผ่นกระดาษอยู่ นี่ดูท่าจะเป็นจดหมาย"
"จดหมาย?"
ฉีหยวนสะดุ้งกลับมาจากภวังค์ รับแผ่นหนังนั้นมาอย่างแปลกใจ ใจก็อดตื่นตระหนกไม่ได้
เขาคิดว่าเนื้อหาทั้งหมดได้อ่านครบแล้ว แต่ไม่คิดว่าจะยังมีจดหมายซ่อนอยู่อีก