ยิ่งไปกว่านั้น เลือดสายพันธุ์แหล่งกำเนิดมากถึง 80 สายพันธุ์ แต่ปรับเข้ากับเด็กได้เพียง 6 คนเท่านั้น นับว่าน้อยจนน่าสมเพช
เผชิญกับสถานการณ์แบบนี้ ก็มีวิธีแก้เดียวเท่านั้น นั่นคือรวบรวมเลือดสายพันธุ์แหล่งกำเนิดเพิ่มขึ้นอีก!
ถ้า 80 สายไม่พอ ก็เอาให้ได้ 800, 8,000, 80,000 สาย
ฉีหยวนครุ่นคิดอยู่เงียบ ๆ ในใจก็มีความคิดบางอย่างผุดขึ้นแล้ว
การล่าสัตว์ร้ายที่กำลังตั้งครรภ์ในถิ่นทุรกันดารนั้น ยากเย็นเกินไป โอกาสสำเร็จก็น้อยมาก วิธีการหามาก็ไม่แน่นอนอีกต่างหาก
"ถ้าเป็นไปได้ เก็บสัตว์ป่าระดับหายากมาเลี้ยงเอง แล้วจับคู่ผสมพันธุ์ด้วยมือจะได้ไหมนะ?" ฉีหยวนคิดอยู่ ดวงตาเริ่มมีประกายระยิบ
แต่ไม่ช้า เขาก็คิดถึงปัญหาอีกข้อ: สัตว์ร้ายที่ถูกเก็บเลือดสายพันธุ์แหล่งกำเนิดไป มีโอกาสสูงที่จะเสียชีวิตทั้งแม่และลูกในท้อง
แลกเลือดสายพันธุ์แหล่งกำเนิดเพียงสายเดียว แต่ต้องจ่ายราคาแพงขนาดนี้ ทำให้ฉีหยวนตัดสินใจไม่ลงซะที
เพราะพวกมันไม่ใช่สัตว์ร้ายในป่า แต่เป็นสัตว์ร้ายที่ยอมสวามิภักดิ์ใต้บังคับบัญชา และออกรบให้ตนเองนี่นา!
ทำแบบนี้ ก็เหมือนบ้าคลั่งไร้มนุษยธรรมเกินไป
ฉีหยวนถอนใจยาว วางความคิดนั้นไว้ชั่วคราว "ดูท่าทีต้องคิดหาวิธีอื่นอีกที"
เมื่อวางเรื่องนั้นไว้ในใจชั่วคราว ฉีหยวนก็เปลี่ยนความสนใจไปที่เด็กอีก 3 คนที่ปรับเข้ากับเลือดสายพันธุ์สัตว์ป่าได้สำเร็จ
อายุของพวกเด็กอยู่ราว 3-9 เดือน ยังเล็กมาก อุ้มในอ้อมแขนดูชมพูนุ่มนิ่ม มองไม่ออกเลยว่าปรับเข้ากับเลือดสัตว์ร้ายสายพันธุ์ใด