ถือกำเนิดขึ้นโดยบังเอิญ แต่กลับไม่สามารถวิเคราะห์มันได้อย่างสมบูรณ์ แม้แต่การมองให้เห็นชัดว่ามันเป็นสิ่งใดก็ยังไม่ได้ ไม่ต้องพูดถึงการนำมาใช้!
สสารอันตรายอย่างนี้ แม้ศาสตราจารย์คนอื่น ๆ ในสถาบันวิจัยก็แทบไม่สามารถวิเคราะห์มันได้อย่างมีประสิทธิผล
มีเพียงฉีหยวนคนเดียวเท่านั้น ที่พึ่งพาการควบคุมเรื่องชีวิต แอบมองเข้าไปยังเขตต้องห้ามแห่งชีวิตได้อย่างฝืน ๆ
ชีวิตต่อจากนี้ ก็ค่อย ๆ กลับมาสงบอีกครั้ง
สิ่งที่เขาต้องให้ความสำคัญเป็นพิเศษ จริง ๆ ก็มีเพียงสามเรื่อง
การสำรวจมิติว่างเปล่าของโลกดึกดำบรรพ์!
การศึกษาเทคนิคต่าง ๆ เช่น อักขระวิญญาณ เวทมนตร์ และหุ่นกล
และสุดท้ายคือการทดลอง "เขตต้องห้ามแห่งชีวิต"
แทบทุกวันคือเส้นทางสามจุดเดินไปมา ความมุ่งมั่นทั้งหมดตกอยู่กับเรื่องเหล่านี้ แม้แต่ละด้านจะก้าวหน้าช้า ๆ แต่ก็ยังพัฒนาไปเรื่อย ๆ
ยิ่งไปกว่านั้น ในช่วงเวลานี้ ด้านอื่น ๆ ก็ยังคงพัฒนาต่อเนื่อง
……
สองเดือนผ่านไป
ฉีหยวนกำลังแกะสลักอักขระวิญญาณอยู่ ที่แขนของเขา อักขระวิญญาณสื่อสารก็ส่งเสียงขึ้นมาเสียก่อน ทำเอาเขาตกใจสะดุ้ง มือที่กำลังทำงานอยู่ก็ต้องหยุดค้าง
"ใครกันส่งข้อความมากลางดึก น่ารำคาญจริง ๆ"
ฉีหยวนขมวดคิ้วนวดที่คิ้วด้วยความหนักใจ รู้สึกอยากจะไปตบคนสักคนให้สะใจ
แต่พอเห็นข้อความ เขาก็เก็บอารมณ์ทันที ไม่มีทางเลือก ใครจะไปพูดอะไรภรรยาตัวเองได้
แถมเนื้อหาในข้อความยังทำให้ตาเขาสว่างวาบ รีบตอบกลับไปว่า "ได้ เดี๋ยวไปเลย"