"อย่างไรก็ตาม ข้าทำลายเส้นแบ่งนี้สำเร็จแล้ว ข้าจะทำให้การเปลี่ยนผ่านจากชีวิตสู่ความตายเกิดขึ้นได้อีกนับไม่ถ้วน! เมื่อพละกำลังแห่งชีวิตถูกใช้จนหมดสิ้น และภายในกายเต็มไปด้วยพละกำลังแห่งความตาย ก็จะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตแท้จริงของเผ่าวิญญาณโดยตรง ดำรงชีวิตต่อไปด้วยพลังแห่งความตาย"
"ส่วนเมื่อพลังแห่งความตายภายในกายของเผ่าวิญญาณถูกใช้จนหมด เมื่อถึงเวลาที่ควรก้าวเข้าสู่จุดจบของความตาย ข้าจะบังคับแก้ไขกฎเกณฑ์ ต่ออายุชีวิตให้อีกครั้ง ทำให้เชื่อมต่อกับพละกำลังแห่งชีวิตภายในกาย ฟื้นคืนชีพขึ้นมาใหม่ แล้ววนซ้ำเช่นนี้ไม่สิ้นสุด จึงจะได้ชีวิตอมตะ!"
นี่คือกระบวนการที่ดูซับซ้อน แต่ก็ไม่ได้ซับซ้อนอะไรนัก ทุกตัวหุ่นเต้าเมื่อได้ฟังถ้อยคำเหล่านี้ แทบทั้งหมดต่างตั้งตาค้างอยู่กับที่
โดยเฉพาะประมุขแห่งความตายและปฐมมารดาแห่งชีวิต ที่ส่ายหน้าปฏิเสธไม่หยุดว่า "เป็นไปได้อย่างไร? ทำไมจะบรรลุชีวิตอมตะได้ด้วยวิธีที่ดูเหมือนเล่น ๆ แบบนี้? จุดจบของชีวิตคือความตาย นี่คือกฎเกณฑ์ที่ตายตัวไม่เปลี่ยน แล้วเจ้าคิดว่าแค่เปลี่ยนแปลงตามคำพูดสั้น ๆ หนึ่งประโยคจะสามารถเปลี่ยนแปลงมันได้จริงหรือ?"
"แต่นี่……ก็คือก้าวที่ยากที่สุด!" ฉีหยวนกล่าวอย่างสุดสงบ
"พวกเจ้าเคยดำรงอยู่ภายใต้ระบบอำนาจปกครองอย่างสมบูรณ์ ศึกษาสมบัติและอาณาเขตของตนเองทีละขั้น จนเมื่อไปถึงจุดสูงสุดหนึ่ง ก็จะสัมผัสถึงพลังของกฎเกณฑ์ นั่นก็คือระดับราชา"
"กระบวนการในระดับราชา คือการยึดครองกฎเกณฑ์อย่างสมบูรณ์ จนกลายเป็นเทพแห่งอาณาเขตกฎเกณฑ์นั้นในที่สุด แต่เมื่อพวกเจ้าเดินไปถึงจุดสูงสุดแล้ว จะว่าไปว่าพวกเจ้ายึดครองกฎเกณฑ์ก็จริง แต่ขอพูดอีกแบบหนึ่งได้ไหม……พวกเจ้าก็ถูกกฎเกณฑ์ผูกมัดเช่นกัน ไม่มีวันก้าวข้ามเส้นแบ่งของมันได้"