“GGGGGG--OOOOO--AAAAA----LLLL!”
“GGGOOOOAAAALLLLL!”
“อานหนัน!!!”
“ช่างเป็นประตูที่สวยงามเหลือเกิน!!!”
“อานหนันซัดด้วยการตวัดยิงโค้งสุดพลิ้วเป็นประตูที่สามให้ชาลเคอ 04!”
“และเป็นแอสซิสต์จากซู ดาวรุ่งจากแคว้นเยี่ยนเช่นกัน!”
“แฮตทริกแอสซิสต์!!!”
“เด็กหนุ่มจากแคว้นเยี่ยนที่ลงเล่นเดเอฟเบโพคาลเป็นนัดแรก ใช้การแสดงราวกับอยู่ในความฝันพิชิตใจแฟนบอลชาลเคอ 04 ทุกคน!”
“เป็นการจ่ายบอลระดับมาสเตอร์ สายตาเหลือบไปเห็นกองหลังฮันโนเฟอร์ 96 เลยด้วยซ้ำ!”
“บอลทะลุช่องผ่านข้างตัวเขาไปยังจุดอันตรายที่สุดในกรอบเขตโทษ!”
“เหลือเชื่อ!!!”
“นี่คือประตูที่ติด 10 อันดับยอดเยี่ยมประจำสัปดาห์ของแคว้นรถถังได้เลย!”
สนาม AWD อารีน่าที่เงียบงันพลันดังกระหึ่มด้วยเสียงโห่ร้องอย่างบ้าคลั่ง
เสียงนั้นมาจากฮาวส์ซึ่งนั่งประจำที่โต๊ะถ่ายทอดสดริมขอบสนาม
ไม่ไกลจากเขา
มากัท หัวหน้าโค้ชของชาลเคอ กุมศีรษะที่มีผมขาวโพลนด้วยความตื่นเต้นจนไม่รู้จะฉลองอย่างไรดี
เหนือความคาดหมาย!
นี่เด็กอายุไม่ถึง 18 ปีเล่นได้ขนาดนี้เลยหรือ?
สมองที่เยือกเย็นแบบนี้ บวกกับเทคนิคการใช้เท้า โดยเฉพาะลูกแทงทะลุช่องลูกสุดท้ายนั่น
อัจฉริยะ!!!
นี่คืออัจฉริยะของแท้
มากัทเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า นี่เป็นเพียงนัดที่สามของเด็กคนนี้เท่านั้น
และในสามนัด เด็กคนนี้ก็ถล่มทลายด้วยการทำไป 9 แอสซิสต์ มันน่าตกใจเกินไปแล้ว
ต่อให้เป็นชาบีก็คงไม่มีประสิทธิภาพที่บ้าคลั่งได้ถึงขนาดนี้