อย่างช้า ๆ!
สติของฮ่าวจวิ้นหมิ่นก็เริ่มฟื้นคืนกลับมาทีละนิด
แม้ว่าทั้งสมองจะยังเต็มไปด้วยคำถามว่า อะไรลอยมาจากขอบฟ้า? นกหรือเมฆ?
แต่เสียงหอบหายใจของกลุ่มคนก็ดึงฮ่าวจวิ้นหมิ่นกลับสู่ความเป็นจริงอันโหดร้ายได้อย่างรวดเร็ว
ร่างบอบบางของฮ่าวจวิ้นหมิ่น จะไปทนแรงกดทับของพวกหนุ่มกำยำกลุ่มนี้ได้ยังไง
ฮ่าวจวิ้นหมิ่นเงยหน้าขึ้นมอง
เห็นราอูลตอนนี้ แม้เหงื่อจะท่วมหัว แต่ใบหน้าก็ยังเผยรอยยิ้มตื่นเต้น
"ฮ่าว! นายเจ๋งมาก!"
"พี่ฮ่าว สุดยอดเลยว่ะ ประตูแรกเลยนะ คืนนี้นายต้องเลี้ยง!"
โอเค ประโยคนี้ไม่ต้องแปล ซูไป๋หมอนี่พูดภาษาจีน
ประตูแรก?
วินาทีนั้น ฮ่าวจวิ้นหมิ่นก็เข้าใจแล้ว
หมายความว่าเขายิงประตูได้?
เมื่อกี้ไม่ใช่นกหรือเมฆ
แต่เป็นลูกฟุตบอล?
เขาทำประตูได้?
คิดได้ดังนั้น ร่างกายที่ถูกคลึงจนแทบเละของฮ่าวจวิ้นหมิ่นก็สั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้นขึ้นมาทันที
เขารอวันนี้มานานเกินไปแล้ว
ครึ่งฤดูกาล คืนวันนับไม่ถ้วน!
ในที่สุด!
วันนี้ก็มาถึง
ฮ่าวจวิ้นหมิ่นนึกถึงฉากดีใจหลังทำประตูที่ตัวเองจินตนาการมาตลอด
แต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้
ถึงจะยิงประตูได้ แต่การดีใจก็ดูจะไม่เหมือนที่คิดสักเท่าไหร่
ผ่านไปสักพักใหญ่ เพื่อนร่วมทีมถึงยอมลุกขึ้นมาอย่างไม่ค่อยเต็มใจ
ไม่มีเหตุผลอื่น กรรมการกำลังเดินเข้ามาเร่งแล้ว
ผู้เล่นแฟรงก์เฟิร์ตบ่นอยู่นานแล้วเหมือนกัน
ไม่นาน การแข่งขันของทั้งสองทีมก็กลับมาเริ่มอีกครั้ง
แต่ด้วยสกอร์ที่นำห่างสองประตู ชาลเคอ 04 ก็ไม่คิดจะบุกอีกแล้ว
รวมถึงราอูลในแดนหน้า ผู้เล่นชาลเคอทั้งหมดถอยร่นลงมาในแดนของตัวเอง
แฟรงก์เฟิร์ตที่บุกหนักมาเกือบแปดสิบนาทีก็หมดสภาพถึงขีดสุด