เจียงผิงอันกล่าวจบ ก็พลันใช้วิชายวลระริกต่อดอกไม้พุ่งเข้าใส่หนานกงโหยหรง สองมือใช้ฝ่ามือพายุฝนแปรงชีพ วิทยายุทธ์ชั้นเซวียน
หนานกงโหยหรงยังคงไพล่มือทั้งสองไว้เบื้องหลัง เพียงใช้ท่าร่างหลบหลีกอย่างสบายอารมณ์
นางสัมผัสได้ถึงกระบวนท่าสังหารที่แท้จริงของฝ่ามือพายุฝนแปรงชีพ จึงใช้ม่านป้องกันกายคุ้มครองทั่วร่าง เพื่อป้องกันมิให้ถูกพายุฝนกัดกร่อน
หลังจากหลบกระบวนท่าของเจียงผิงอันได้อย่างสบาย ๆ หลายกระบวน หนานกงโหยหรงก็เอ่ยขึ้นว่า “อาตีจะโต้กลับแล้ว”
กล่าวจบ หนานกงโหยหรงก็ฟาดฝ่ามือหยกขาวผ่องข้างหนึ่งเข้าใส่เจียงผิงอัน เขารีบใช้ฝ่ามือพายุฝนแปรงชีพรับมือทันที
ทว่า ฝ่ามือหยกของหนานกงโหยหรงกลับแปรเปลี่ยนเป็นนิ้วกระบี่อย่างฉับพลัน ปลายนิ้วเปล่งประกายแสง ก่อนจะแทงลงกลางฝ่ามือของเจียงผิงอัน
เจียงผิงอันรู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงที่กลางฝ่ามือทันที แขนทั้งข้างชาจนไร้ความรู้สึก อีกทั้งยังมีไอเย็นเยียบสายหนึ่งไหลตามแขนพุ่งเข้าสู่อวัยวะภายใน
เขาตกใจจนรีบชักฝ่ามือถอยหนี แต่หลังจากนั้นเพียงชั่วพริบตา หน้าอกของเขาก็ถูกหนานกงโหยหรงฟาดใส่อีกหนึ่งฝ่ามือ เขาไม่ทันได้ตอบสนองเลยแม้แต่น้อย
ปัง——
เจียงผิงอันถูกซัดลอยละลิ่วไปอย่างไม่อาจควบคุม ร่างกระแทกกำแพงหินอย่างแรง
หลังร่วงลงจากกำแพงหิน เจียงผิงอันก็ฝืนยืนให้มั่นคงได้ ก่อนจะอดไอออกมาไม่ได้
ไอเย็นเยียบนั้นส่งผลกระทบไปถึงปอดและอวัยวะภายในของเขา
หนานกงโหยหรงหยุดมือแล้วกล่าวว่า “จงขับไล่พลังเซวียนอิงจากนิ้วเซวียนอิงออกไปก่อน”
เจียงผิงอันรีบโคจรพลังเพื่อหลอมสลายไอเย็นเยียบสายนี้
พลังเจิ้นหยวนของเขากว้างใหญ่ดุจมหาสมุทร ยิ่งไปกว่านั้น พลังเจิ้นหยวนจากคัมภีร์วิถียังบริสุทธิ์อย่างยิ่ง ส่วนนิ้วเซวียนอิงก็เป็นเพียงวิทยายุทธ์ชั้นเซวียน เขาจึงใช้เวลาเพียงหนึ่งลมหายใจก็ขับไล่พลังเซวียนอิงออกไปจนหมด
“ท่านอธิบดีมีประสบการณ์การต่อสู้ล้ำลึก ศิษย์ได้รับคำชี้แนะแล้ว” เขาเดินกลับไปหยุดตรงหน้าหนานกงโหยหรง ก่อนโค้งคำนับประสานมือ