ลมปราณหยินทิพย์ในร่างของซูหว่านกำลังหลั่งไหลมาสู่เขา
ราวกับแม่เหล็กสองขั้วที่ในที่สุดก็ดูดเข้าหากัน
เฉินเสวียนหลับตาลง ในห้วงสำนึกปรากฏคาถาวิชาชุดหนึ่งจากมรดกตกทอด
นั่นไม่ใช่วิชาฝึกตนธรรมดา แต่เป็นวิชาคู่หยินหยางแห่ง "เต๋าหนึ่งเดียวคืนสู่ปฐม" ที่มีไว้สำหรับเขาโดยเฉพาะ
คัมภีร์หยินหยางคืนสู่ปฐม!
จากความทรงจำที่สืบทอดมา นี่คือวิชาคู่ที่ล้ำเลิศที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย เคยมีคนฝึกวิชานี้จนบรรลุเซียน!
เทียบเทียมได้กับวิชาคู่ของจักรพรรดิเหลืองแห่งสามราชันย์ห้าจักรพรรดิ ที่เสพสตรีสามพันในร้อยวันแล้วเหาะขึ้นสู่สวรรค์!
หยินและหยางบรรจบ กลับคืนสู่หนึ่งเดียว หยินเติมหยาง หยางหล่อเลี้ยงหยิน สองสิ่งเกื้อหนุนกัน หมุนเวียนไม่สิ้นสุด
เฉินเสวียนท่องคาถาในใจ หยวนชี่ปฐมกำเนิดในร่างเริ่มไหลเวียนตามเส้นทางเฉพาะ
ลมปราณอุ่นร้อนสายนั้นยกตัวจากตันเถียน ไหลขึ้นตามกระดูกสันหลัง ผ่านสามด่าน เข้าสู่ห้วงนิพพาน จากนั้นไหลลงตามเส้นลมปราณเริ่น กลับสู่ตันเถียน
โคจรครบหนึ่งรอบฟ้าใหญ่เต็มรอบ
ในเวลาเดียวกัน ลมปราณหยินทิพย์ในร่างของซูหว่านราวกับถูกดึงดูด ไหลซึมเข้าสู่เส้นลมปราณของเขาอย่างช้า ๆ ผ่านผิวหนังที่แนบชิดกันของทั้งคู่
ลมปราณนั้นเย็นเยือกและบริสุทธิ์ เมื่อพบกับหยวนชี่ปฐมกำเนิดอันอบอุ่นในร่างของเขา ราวกับน้ำแข็งและไฟปะทะกัน
เส้นลมปราณของเฉินเสวียนสั่นสะท้านเล็กน้อย ลมปราณที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงสองสายนี้พัวพัน หลอมรวม และเปลี่ยนสภาพในร่างของเขา
ความรู้สึกสบายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนพลุ่งพล่านจากทุกอณูร่างกาย
ลมปราณในร่างเหมือนต้นกล้าที่เหี่ยวเฉาฟื้นคืนชีวิตชีวาขึ้นมาอีกครั้ง
ซูหว่านดูเหมือนจะรู้สึกถึงบางอย่างเช่นกัน เธอเงยหน้าขึ้น ดวงตาพร่ามัวมองเขา ริมฝีปากเผยออ้าเล็กน้อย เปล่งเสียงพึมพำไม่ชัด
"เฉินเสวียน... ตัวคุณ... ร้อนจัง..."
เฉินเสวียนไม่พูดอะไร
มือข้างหนึ่งของเขาโอบเอวเธอ อีกมือกดบนแผ่นหลังของเธอ ฝ่ามือแนบกับผิวเรียบลื่น เร่งคัมภีร์หยินหยางคืนสู่ปฐมให้ถึงขีดสุด
หยวนชี่ปฐมกำเนิดก่อตัวเป็นวงจรปิดระหว่างคนทั้งสอง
เริ่มจากตันเถียนของเฉินเสวียน ผ่านร่างของทั้งคู่ แล้วกลับสู่ตันเถียนของเฉินเสวียน ทุกครั้งที่โคจร ลมปราณหยินทิพย์ส่วนหนึ่งจะถูกดึงแยก แปรสภาพ ดูดซับ กลายเป็นหยวนชี่ปฐมกำเนิดอันบริสุทธิ์ในร่างของเขา
หมอกสีดำเทาในส่วนลึกของตันเถียนเริ่มหดตัวลงอย่างช้า ๆ
ไม่ใช่แค่หยุดขยายตัว แต่เป็นการหดเล็กลงอย่างแท้จริงจนเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ราวกับหิมะและน้ำแข็งละลาย ราวกับเมฆหมอกดำสลายไป
ร่างของซูหว่านร้อนขึ้นเรื่อย ๆ ลมหายใจถี่กระชั้นขึ้น นิ้วมือของเธอกำแน่นบนไหล่ของเฉินเสวียน เล็บจิกลงไปในผิวหนัง ทิ้งรอยตื้น ๆ ไว้
"เฉินเสวียน..." เสียงของเธอสั่นเครือ "ฉันรู้สึก... แปลก ๆ..."
"อย่ากลัว" เสียงของเฉินเสวียนทุ้มและราบเรียบ เปี่ยมด้วยพลังที่ไม่อาจเคลือบแคลง "ตามข้ามา"
เขานำทางลมปราณในร่างของเธอให้ไหลเวียนตามเส้นทางของคัมภีร์หยินหยางคืนสู่ปฐม
ซูหว่านไม่เคยฝึกตน แต่มันสมองของกายหยินทิพย์ทำให้เธอตอบสนองอย่างเป็นธรรมชาติ ลมปราณหยินทิพย์เย็นเยือกนั้นไหลเวียนในเส้นลมปราณของเธอ ถูกหยวนชี่ปฐมกำเนิดของเฉินเสวียนดึงดูด ก่อเป็นวงจรที่สมบูรณ์แบบ
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร
อาจเป็นหนึ่งเค่อ หรืออาจเป็นหนึ่งชั่วยาม
ในที่สุดหยวนชี่ปฐมกำเนิดในร่างของเฉินเสวียนก็เต็มเปี่ยมจนถึงจุดวิกฤติ
เขาได้ยินเสียง "หึ่ง" ในห้วงสำนึก
เส้นลมปราณของเขากว้างขึ้นเกือบเท่าตัวจากเมื่อก่อน
หยวนชี่ปฐมกำเนิดอุ่นร้อนไหลทะลักในเส้นลมปราณ ราวกับแม่น้ำที่ละลายจากน้ำแข็ง ไหลเชี่ยวกรากและทรงพลัง
เฉินเสวียนค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
ในห้องมืดมาก มีเพียงแสงจันทร์ส่องลอดเข้ามาจากนอกหน้าต่าง
แต่เขามองเห็นทุกอย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง
ลายเส้นบนภาพวาดบนผนัง ฝุ่นละอองเล็ก ๆ บนผ้าม่าน ระลอกน้ำในแก้วน้ำบนโต๊ะหัวเตียง ทุกสิ่งทุกอย่างเหมือนถูกยกระดับความคมชัดขึ้นหลายระดับ
เขาถึงกับได้ยินเสียงโทรทัศน์ของบ้านชั้นสิบสองที่อยู่ชั้นล่าง ได้ยินเสียงรถยนต์แล่นผ่านบนถนนที่อยู่ไกลออกไป ได้ยินเสียงหัวใจเต้นในอกของซูหว่าน
ตุบ ตุบ ตุบ
ราบเรียบและทรงพลัง
เฉินเสวียนก้มมองซูหว่านในอ้อมแขน
เธอหลับแล้ว ลมหายใจยาวต่อเนื่อง ใบหน้ายังคงมีรอยแดงระเรื่อเมื่อครู่ ขนตากระพือเล็กน้อย มุมปากมีรอยยิ้มจาง ๆ ราวมีราวไม่มี
เขาค่อย ๆ ยกมือข้างหนึ่งขึ้น เปิดพลิกดูต่อหน้าต่อตา
ในฝ่ามือมีรัศมีจาง ๆ ชั้นหนึ่ง แทบมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า แต่ญาณสัมผัสของเขาจับได้อย่างชัดเจน
นี่คือการเปลี่ยนแปลงที่การฝึกตนนำมาหรือ?
หูไวตาไว ประสาทสัมผัสทั้งห้าทะลุปรุโปร่ง
เฉินเสวียนสูดลมหายใจลึก ทุกอณูของอากาศเหมือนถูกขยายใหญ่ขึ้น เขาได้กลิ่นหอมของแชมพูจากผมของซูหว่าน ได้กลิ่นหอมสดชื่นของน้ำยาซักผ้าจากผ้าปูที่นอน กระทั่งได้กลิ่นอายยามค่ำคืนเย็นเยือกที่ลอยเข้ามาจากนอกหน้าต่าง
เขาลองโคจรวิชา หยวนชี่ปฐมกำเนิดไหลเวียนในเส้นลมปราณด้วยความเร็วสูงกว่าเดิมกว่าสามเท่า
เฉินเสวียนกำหมัดแน่น
เขาสัมผัสได้ถึงพละกำลัง
ไม่ใช่พละกำลังแบบโอเวอร์ที่ต่อยกำแพงทะลุเป็นรู แต่เป็นการควบคุมร่างกายอย่างสมบูรณ์ ทุกมัดกล้ามเนื้อ ทุกเส้นเอ็น ทุกข้อต่อ ล้วนอยู่ภายใต้เจตจำนงของเขา
นี่คือพลังแห่งคัมภีร์หยินหยางคืนสู่ปฐม!
เขาถึงกับรู้สึกว่าตอนนี้ตนสามารถสู้กับกัปตันอเมริกาสักสิบคนได้!
เฉินเสวียนหลับตาลง ในห้วงสำนึกปรากฏข้อมูลจากมรดกตกทอด
คัมภีร์หยินหยางคืนสู่ปฐม วิชาคู่หยินหยางแห่งเต๋าหนึ่งเดียวคืนสู่ปฐม หยินเติมหยาง หยางหล่อเลี้ยงหยิน ฝึกจนถึงขั้นสำเร็จใหญ่ หยินและหยางเกิดแก่กัน หยวนชี่ปฐมกำเนิดไม่มอดดับ
วันนี้เขาเพียงแค่เริ่มต้น
แต่เพียงแค่เริ่มต้น ก็ทำให้สภาวะร่างกายของเขาก้าวกระโดดในเชิงคุณภาพแล้ว
แม้หมอกสีดำเทาในตันเถียนจะยังอยู่ แต่ก็ไม่ใช่ความสิ้นหวังที่ย้อนกลับไม่ได้อย่างแต่ก่อนอีกต่อไป
เพียงแค่ฝึกต่อไป หาคนที่มีร่างกายพิเศษยิ่งขึ้นมาฝึกคู่ด้วย เขามั่นใจว่าภายในหนึ่งปีจะขจัดปัญหาหยวนชี่ปฐมกำเนิดเหี่ยวเฉาได้อย่างราบคาบ
เฉินเสวียนลืมตาขึ้น สายตาจับจ้องที่ใบหน้าของซูหว่าน
เธอหลับสนิท ลมหายใจราบเรียบ คิ้วที่เคยขมวดคลายออก มุมปากยกยิ้มน้อย ๆ
เขาเอื้อมมือไป เกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้าผากของเธอออกเบา ๆ
ซูหว่านขยับตัว ซุกเข้ามาในอ้อมอกเขา งึมงำละเมอออกมาอย่างเลื่อนลอย
"เฉินเสวียน... อย่าไปนะ..."
มุมปากของเฉินเสวียนโค้งขึ้น
เขาไม่พูดอะไร เพียงแค่กระชับวงแขนให้แน่นขึ้น
แสงจันทร์นอกหน้าต่างส่องผ่านช่องว่างของม่านเข้ามา วาดเป็นแถบแสงสีเงินบนผ้าปูที่นอน
ในห้องเงียบสงัด มีเพียงเสียงหายใจของคนทั้งสองที่สลับขึ้นลง ราวกับเพลงกล่อมนอน
เฉินเสวียนหลับตาลง แต่ไม่มีอาการง่วงงุน
เขาเรียบเรียงข้อมูลที่ได้มาในคืนนี้อยู่ในห้วงสำนึก
ซูหว่านเป็นกายหยินทิพย์เสวียน
เฉินชิงยวิ่นก็เป็นกายหยินทิพย์เสวียน
ครอบครัวหนึ่งมีผู้มีกายหยินทิพย์เสวียนถึงสองคน นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่นอน
ในมรดกตกทอดอธิบายไว้ชัดเจนมาก กายหยินทิพย์เสวียนนั้นหายากยิ่ง หนึ่งในหมื่นยังไม่เพียงพอจะบรรยายความหายาก กล่าวว่า "หนึ่งในล้าน" ก็ไม่เกินเลย
แต่ครอบครัวของซูหว่านมีถึงสองคน
นี่แสดงให้เห็นอะไร?
แสดงว่าตระกูลของซูหว่าน มีสายเลือดพิเศษสืบทอดกันมาอย่างแน่นอน
เพียงแต่เฉินเสวียนลูบหัวตัวเอง รู้สึกราวกับว่าตนเองลืมอะไรไปบางอย่าง...
ทันใดนั้นเฉินเสวียนสังเกตเห็นหน้าจอมือถือของตนสว่างขึ้น!
เฉินชิงยวิ่น!
เฉินเสวียนตบศีรษะตัวเองแรง ๆ
เฉินชิงยวิ่นยังนัดเขาไว้อยู่ เจ้านายโดยตรงของตนคนนี้ดูเหมือนยังรอเขาอยู่!