คราวนี้ การ์ดที่เปิดออกมาคือ "การ์ดความเจ็บปวดสองเท่า"
[หลังจากใช้แล้ว อีกฝ่ายจะได้สัมผัสกับความเจ็บปวดสองเท่าที่ตนเคยกระทำต่อเหยื่อ]
สือหลิงพอใจมาก นี่มันเหมาะกับซ่งเจี้ยนเฉิงสุดๆ ไม่ใช่เหรอ!!
การใช้การ์ดสัมผัสความรู้สึกเดียวกันกับเขา มันยังง่ายไปสำหรับเขาเลย!
ระบบเด้งข้อความขึ้นมา
[จะใช้ "การ์ดความเจ็บปวดสองเท่า" กับซ่งเจี้ยนเฉิงหรือไม่?]
สือหลิงกดยืนยันโดยไม่ลังเล
*
ภายในห้องขัง
ซ่งเจี้ยนเฉิงถูกขังอยู่ตามลำพังในห้องแคบๆ
ตั้งแต่วันที่เหอจื้อเซี่ยมาเยือน ซ่งเจี้ยนเฉิงก็นอนไม่ค่อยหลับเลย
เรื่องราวในสิบกว่าปีที่ผ่านมาผุดขึ้นมาในหัวเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เขาจำสีหน้าและท่าทางต่างๆ ของหมวดจางตอนที่พูดกับเขาได้อย่างชัดเจน
เขายังจำได้ว่าตอนที่ซ่งหม่านเพิ่งเกิด เขาอุ้มเธอไว้ในมือกลัวว่าจะหล่น ใส่ไว้ในใจกลัวว่าจะแตก
ภาพพลิกกลับมา กลายเป็นหมวดจางที่เอียงคอพูดว่าโทษเขาไม่ได้
โทษเขาไม่ได้ แล้วควรจะโทษใครล่ะ?
ซ่งเจี้ยนเฉิงนั่งอยู่กับพื้น ขาเมื่อยจนแทบทนไม่ไหว
เขานึกถึงพ่อแม่ที่อายุเกินเจ็ดสิบแล้ว
ก่อนจากมา เขายังไม่ได้ลาพ่อแม่แม้แต่คำเดียว
เขานึกถึงเหอจื้อเซี่ยอีกครั้ง
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาแสดงบทสามีที่สมบูรณ์แบบอยู่ต่อหน้าเธอ เธอคงผิดหวังในตัวเขามากสินะ
ที่แท้เธอไม่ได้เลือกเขาเพราะหาคนมารับช่วงต่อ ที่แท้เธอไม่ได้นอกใจ...