หากตอนนั้นเขาหักห้ามใจตัวเองไว้ได้ คงไม่ต้องมารับเคราะห์ทั้งหมดนี้ใช่ไหม?
ไม่มีใครสามารถตอบข้อสงสัยของเขาได้
หนึ่งชั่วโมงต่อมา หวังหมิงเซิงก็ค่อย ๆ ดึงสติออกมาจากสภาวะสัมผัสความรู้สึกเดียวกันเมื่อครู่นี้ได้ในที่สุด
แต่ความอัปยศและความเจ็บปวดนั้นก็ยังไม่จางหายไปนาน
เขาลูบเก้าอี้ข้างตัว มองดูสภาพแวดล้อมรอบ ๆ แล้วจู่ ๆ ก็รู้สึกว่าที่นี่ดูเหมือนจะให้ความรู้สึกปลอดภัยกับเขาได้บ้าง
ตราบใดที่ไม่ได้อยู่ในห้องของเฉิงเจียโยว ไม่ว่าที่ไหน ก็ดีกว่าสถานการณ์เมื่อครู่มาก
ระหว่างที่หวังหมิงเซิงหมกมุ่นอยู่ในสภาวะสัมผัสความรู้สึกเดียวกัน สือหลิงก็คอยสังเกตอาการของเขาอย่างละเอียดตลอดเวลา
เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นผลการใช้งานของ "การ์ดสัมผัสความรู้สึกเดียวกัน" ในระยะใกล้
จากสีหน้าตอนที่หวังหมิงเซิงเงยหน้ามองเธอ การ์ดใบนี้มีผลชัดเจนมากทีเดียว
ชายชราอายุหกสิบกว่า รูปร่างเล็กผอม เพิ่งตื่นจากฝันร้าย ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
หากคนใจอ่อนเห็นเข้าไป ส่ายมากจะรู้สึกว่าชายชราคนนี้น่าสงสารมาก
แต่สือหลิงกลับรู้สึกสบายใจอย่างมาก
ใครเป็นคนปลูกเหตุ ก็ต้องให้คนนั้นลิ้มรสผลที่ออกมา
หากจะสงสารหวังหมิงเซิง แล้วใครจะไปสงสารเฉิงเจียโยว?
เพราะไม่ได้สอบปากคำต่อเป็นเวลานาน เมื่อครู่มีคนปิดกล้องวงจรปิดในห้องสอบปากคำไปแล้ว
