สือหลิงรีบรับสายของโจวจิ้งทันที
น้ำเสียงของโจวจิ้งเต็มไปด้วยความตื่นเต้น ฟังก็รู้ว่าต้องมีข่าวดีแน่ๆ
สือหลิงรีบพูดขึ้นว่า "พี่จิ้งคะ เดี๋ยวค่ะ ยังไม่ต้องพูด ฉันจะไปเรียกหัวหน้าฉินกับคนอื่นๆ ก่อน แล้วค่อยเปิดสปีกเกอร์โฟนให้ทุกคนฟังพร้อมกัน"
โจวจิ้งพูดว่า "ได้!"
สือหลิงรีบไปเรียกคนอื่นๆ ทันที
ทุกคนพอได้ยินว่าอาจมีผลสรุป ต่างก็ตั้งใจจดจ่ออยู่กับโทรศัพท์ ความหวังแวบขึ้นมาในใจ
โจวจิ้งทนไม่ไหว รีบพูดทันทีว่า "ผลตรวจชิ้นตัวอย่างใต้เล็บมือขวาออกมาแล้ว"
เธอกลัวว่าจะมีคนฟังไม่เข้าใจ จงใจอธิบายให้ละเอียดขึ้น "ชิ้นตัวอย่างใต้เล็บ พูดง่ายๆ ก็คือสิ่งที่ขูดเก็บมาจากใต้เล็บของเธอนั่นแหละ"
"ตอนนั้นเคยมีการสกัดและตรวจสอบแล้ว แต่ปริมาณตัวอย่างน้อยเกินไป ดีเอ็นเอของซ่งหม่านเองมีสัดส่วนเป็นหลัก ส่วนสิ่งแปลกปลอมถูกกดให้เหลือน้อยมาก"
"ผลตรวจตอนนั้นจึงดูได้แค่ว่าน่าจะมีพีกผสม แต่ระบุตัวบุคคลไม่ได้"
"แต่รอบนี้ตรวจใหม่ แผนภาพเอสทีอาร์ถอดออกมาได้แล้ว นอกจากดีเอ็นเอของซ่งหม่านเองแล้ว ยังมีดีเอ็นเอผู้ชายจากภายนอกปนอยู่ด้วย"
ทุกคนตื่นเต้นขึ้นมาทันที!
เสียงของโจวจิ้งทางโทรศัพท์ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้น "ผลการเปรียบเทียบสนับสนุนว่าดีเอ็นเอผู้ชายส่วนนี้มาจากซ่งเจี้ยนเฉิง"
พอโจวจิ้งพูดมาถึงตรงนี้ สือหลิงก็นึกย้อนไปถึงเนื้อหาในสำนวนคดีได้ทันที "ฉันจำได้ ตอนนั้นในสำนวนคดีเคยมีคนสังเกตเห็นว่าหลังมือของซ่งเจี้ยนเฉิงเหมือนมีผ้าพันแผล! ตอนนั้นซ่งเจี้ยนเฉิงบอกว่าเป็นรอยขีดข่วนตอนที่ตามหาหม่านหม่านโดยไม่ระวัง!"