เมื่อหวังหมิงเซิงเริ่มสงบลงเล็กน้อย นิติเวชก็อธิบายอีกครั้ง: “การตรวจก่อนหน้านี้ยังไม่เสร็จ”
“ถ้าร่างกายคุณไม่สบาย บอกเราได้ เราจะตรวจหาโรคเฉียบพลันก่อน”
“แต่ฉันต้องเตือนคุณว่า คุณไม่สามารถหนีการตรวจด้วยวิธีนี้ได้ เมื่อเรายืนยันว่าไม่มีโรคเฉียบพลัน การตรวจก็ยังต้องดำเนินต่อไป ถ้าคุณไม่ให้ความร่วมมือแบบนี้ต่อไป ก็แค่เสียเวลามากขึ้นเท่านั้น”
กู้เยี่ยนถิงและจางไห่เทาก็ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว
เมื่อเห็นทั้งสองเดินเข้ามาใกล้ หวังหมิงเซิงก็ถอยหลังไปหนึ่งก้าวอีกครั้ง
ตอนนี้หวังหมิงเซิงตกอยู่ในสถานการณ์ที่ขึ้นก็ไม่ได้ลงก็ไม่ได้จริง ๆ
เมื่อมองคนสี่คนที่ยืนอยู่ตรงหน้า แต่ละคนแข็งแรงกว่าเขามาก หวังหมิงเซิงคิดแล้วคิดอีก ก็ตัดสินใจว่าจะอดทนไว้ก่อน
ด้วยร่างกายเล็ก ๆ ของเขา ถ้าคนพวกนี้จะใช้มาตรการบังคับจริง ๆ จับเขาไว้ก็แค่เรื่องไม่กี่วินาที สู้ทำให้มันจบ ๆ ไปดีกว่า เสร็จเร็วก็จบเร็ว
ถึงแม้ขาของเขาจะมีรอยแผลเป็นจริง แต่ก็ไม่ได้แปลว่าอะไร ตอนนั้นไม่ยอมรับก็แล้วกัน
ครั้งนี้ ด้วยความร่วมมือของหวังหมิงเซิงในระดับหนึ่ง นิติเวชก็ทำการตรวจร่างกายทั้งหมดเสร็จสิ้นในที่สุด
หลังการตรวจเสร็จ นิติเวชให้หวังหมิงเซิงสวมเสื้อผ้า
เจ้าหน้าที่ที่อยู่ข้าง ๆ จัดทำบันทึกการตรวจร่างกายขึ้นทันที โดยระบุเวลาที่ตรวจ สถานที่ ผู้เข้าร่วม กระบวนการเฉพาะ และผลการตรวจ แล้วให้หวังหมิงเซิงตรวจสอบบันทึก