“ก้นบุหรี่หนึ่งชิ้น”
เจี่ยงเจี้ยนหมิงฉายภาพของกลางให้ดู
“หลังตู้ดับเพลิงในบันได พบก้นบุหรี่ครึ่งมวน จุดนั้นปกติไม่มีใครเดินไป แต่บังเอิญว่าอยู่ในจุดบอดสายตาพอดี ตรงหัวมุมบันไดหน้าบ้านของโจวเจี้ยนกั๋ว”
เจียงหมิงเงยหน้า “บุหรี่มวนนี้ เขาสูบตอนมาดูพื้นที่ใช่ไหม?”
เจี่ยงเจี้ยนหมิงพยักหน้า “น่าจะใช่”
“เจ้าเฉิงเคยถูกดำเนินคดีฐานบุกรุกบ้านเพื่อขโมยของ มีประวัติอยู่ในฐานข้อมูล พอสกัดดีเอ็นเอจากก้นบุหรี่ได้ ตรวจแล้วตรงกับเขาเลย”
บนจอเปลี่ยนเป็นภาพอีกใบ
ตัวตู้ดับเพลิงขึ้นสนิม ด้านหลังมีก้นบุหรี่ครึ่งมวนติดอยู่ ตัวกรองถูกกดบุ๋มลงเล็กน้อย
ขี้เถ้ากระจายไปหมดแล้ว เหลือเพียงคราบเหลืองจางๆ ตรงขอบกรอง
เจ้าหน้าที่ชันสูตรค่อยๆ เขี่ยฝุ่นและเศษขยะด้านหลังตู้ดับเพลิงออกทีละน้อย กว่าจะพบก้นบุหรี่ครึ่งมวนนี้
เจี่ยงเจี้ยนหมิงชี้ไปที่เครื่องหมายระบุตำแหน่งมุมขวาล่างของภาพ
“เขาน่าจะมาดูพื้นที่ก่อนเกิดเหตุ บันไดตึกของโจวเจี้ยนกั๋วไฟเสีย มองไม่ค่อยเห็นตอนกลางคืน เขาเลยซ่อนอยู่ข้างตู้ดับเพลิง คอยสังเกตพฤติกรรมของชายชรา”
“พอสูบบุหรี่มวนนั้นหมด ก็ยัดไว้ข้างตู้ดับเพลิง บันไดชุมชนเก่ามันสกปรกอยู่แล้ว เขาคงคิดว่าไม่มีใครสนใจของแบบนี้”
หลิวหังหยวนอดพูดไม่ได้ “ผลสุดท้าย ก้นบุหรี่ครึ่งมวนนี่แหละ ที่ทำให้โดนลากเข้าพิจารณา”
“ใช่”
เฉินจี้ตงมองจอ “ก้นบุหรี่ทำให้เจ้าเฉิงเข้าสู่สายตาการสืบสวนได้ แต่ดูแค่เพียงอย่างเดียว ยังสรุปไม่ได้ทันทีว่าเขาคือฆาตกร”